4 questions & ur matrix

Hier tref je van alles en nog wat aan dat elders (nog) geen goed plekje heeft kunnen vinden op het QFForum.
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

za 28 jun 2014, 01:28

Revolver: You Are Not Your Mind
“The greatest con ever pulled was making you believe that he is You.”
(volgens mij staat zoiets ook aan begin van 't topic.)



commentaar:
http://ktotheb.com/2010/revolver-you-are-not-your-mind/
film zelf niet gezien, kan er eigenlijk niets over zeggen.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet
Omhoog
Gebruikersavatar
blackbox
Administrator
Administrator
Berichten: 6252
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:09

za 28 jun 2014, 01:39

kwest schreef:Revolver: You Are Not Your Mind
“The greatest con ever pulled was making you believe that he is You.”
(volgens mij staat zoiets ook aan begin van 't topic.)



commentaar:
http://ktotheb.com/2010/revolver-you-are-not-your-mind/
film zelf niet gezien, kan er eigenlijk niets over zeggen.

Wat dacht je toen je um postte?... (heb ook nog niet gekeken)
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

za 28 jun 2014, 01:50

blackbox schreef: Wat dacht je toen je um postte?... (heb ook nog niet gekeken)
ah, hai, net uitgelogd..
wat ik er van zag is dat 'ie bomvol symboliek zit. de motivatie achter de film weet ik niet, is mss wel uit te zoeken.

maar het thema, over het denken wie we zijn, een verzinsel van aaneengeregen aannames en concepten etc., dat is super boeiend. een grote grap. als je bv last hebt van depressies kan dat goeie indicator zijn dat iets in jou begint te twijfelen aan (de illusie van) het ik, ego, whatever. het mag er best zijn denk ik, maar braaf, op z'n plaatsje.
goodnight!
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, blackbox
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

ma 30 jun 2014, 20:37

De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, blackbox, ThaViking
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

wo 02 jul 2014, 23:37

All of this is comprehensively indicated by the myth of Eden in Genesis. Adam and Eve are allowed to partake of the "tree of life", but if they were to partake of the "tree of knowledge of good and evil" they would be expelled from paradise, from perfection. The "tree of life" is the experience of reality as the infinite continuum that it is, the field of experience, "life". The "tree of knowledge of good and evil" is the mode of relating to experience through differentiation, through abstractly separating portions out of the whole in imagination, and relating to them as independently existing objects, which could then be judged as "good or evil", desirable or undesirable. Doing so inherently results in "expulsion from paradise", in being cut off from experiencing the perfection and inherent completeness that reality, your being/ experience, actually consists of, and the revelation of the way in which it truly exists.
geinig toch?
http://theopendoorway.org/yoga.html
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, blackbox, BL@DE
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

vr 11 jul 2014, 01:59

één van de 'stijle paden' (soort shortcut), dzogchen, met oa varianten voor 'gewone' mensen die niet het klooster in konden vanwege familieverplichtingen oid. van onwijs ingewikkeld tot toegankelijk, op kussentje zitten mss zelfs niet noodzakelijk.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, BL@DE
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

za 12 jul 2014, 02:48

grappig, kom een wortel2-post tegen van 7 jaar terug (thanks combi) met stukje tekst waar ik destijds overheen gelezen heb maar al jaren vergelijkbaar gevoel over heb;
It can be found in thirteen solar systems other than our own, so we can't even say that Dzogchen teaching belongs to this planet Earth, much less to any particular national culture...[it] has no nationality and is omnipresent.
viewtopic.php?f=27&t=43733&p=44420&hili ... hen#p44420

sluit precies aan bij dit topic, die mediatie/juichpakken, attributen, instituten etc. zijn in essentie niet nodig.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, NoMore
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

wo 16 jul 2014, 01:03

nog 'n keer wat die knakker hierboven zegt maar ff anders:
Waar is open helderheid?

Waar precies is open helderheid nu eigenlijk? Kunnen we het lokaliseren? Kunnen we aanwijzen waar het precies zit? Als we proberen te achterhalen waar open helderheid zich bevindt kunnen we misschien ook beter zien wat het eigenlijk is.

Laten we eens kijken naar een situatie die de meesten van ons wel kennen, namelijk gestrest zijn. Het is druk, we moeten van alles en nog wat doen. We worden dan zo in beslag genomen door snel voorbij schietende gedachten, soms ook door zorgen en piekeren dat het lijkt of we helemaal in ons hoofd zitten.

Onze aandacht is op zulke momenten niet meer open en ontspannen en we zijn niet moeiteloos in het hier en nu. In plaats daarvan zijn we juist druk bezig met wat nog moet gebeuren of wat zou kunnen gebeuren. Het hoofd raast, het lichaam is gespannen, en we raken zo af en toe, als het even tegenzit, snel geïrriteerd. Onze aandacht wordt helemaal door de drukte in beslag genomen.

Maar op datzelfde moment is er iets wat volkomen onbewogen, rustig en stil, zich bewust is van de drukte in ons hoofd. Als dat er niet was zouden we ook niet kunnen weten dat we zo gestrest zijn. Er is iets dat ziet dat we in beslag genomen worden door het razen van de gedachten in ons hoofd.
Het opmerkelijke is dus dat open helderheid zich niet in ons hoofd bevindt, maar ziet dat wij in ons hoofd zitten.

We kunnen ook naar de omgekeerde situatie kijken; de tijden dat we vermoeid en futloos zijn. Ons lichaam is dan zwaar, traag, pijnlijk – het is soms alsof de zwaartekracht verdubbeld is. Als we grieperig zijn en ons moeizaam door de dag heen slepen en snot en hoofdpijn onze trouwe metgezellen zijn geworden hebben we nauwelijks nog aandacht voor onze omgeving.

Maar ook dan is er iets wat moeiteloos vermoeidheid waarneemt, maar zelf niet moe is. Dat wat gewaar is van de vermoeidheid en de dufheid is nog steeds, zoals altijd, volkomen helder. Want het grappige is dat open helderheid zich niet in ons lichaam bevindt, maar ziet dat wij ons in ons lichaam voelen zitten.

We kunnen dus wel degelijk de ervaring kunnen hebben dat we ‘in ons hoofd zitten’ of het gevoel hebben ‘in ons lichaam gevangen te zitten’, maar de open helderheid waarmee dit wordt gezien bevindt zich niet in ons hoofd of in ons lichaam.

Open helderheid heeft namelijk geen locatie. Is niet ergens en kan niet worden aangewezen. Zouden we het ergens kunnen lokaliseren dan wordt die positie direct weer moeiteloos opgemerkt door iets wat niet gelokaliseerd is. Het is misschien een subtiel punt omdat we alles automatisch in tijd en ruimte plaatsen, en nu iets benoemen wat zich daarbuiten bevindt (ruimte) of daaraan vooraf gaat (tijd).

Maar dat waar we naar verwijzen is tijdloos en plaatsloos. En het is zo subtiel omdat het geen object is waar we naar kunnen kijken. Je kunt dit gewaarzijn nooit vinden, omdat je het bent. Je kunt het omschrijven als helder, roerloos, open, bewust. Maar het is niet lokaliseerbaar.

Aandacht kan gegijzeld worden, maar open helderheid niet. Dit open zien lijkt soms heel klein en ver weg, maar is nooit werkelijk afwezig. Doordat het zich niets aantrekt van de inhoud van het bewustzijn, omdat het niet verandert door wat er verandert kan het altijd zien wat gaande is.
Getuige zijn van wat er zich in onze lichaam en geest afspeelt, het functionele aspect van open helderheid, is een constant moeiteloos opmerken van beweging en verandering, zonder daar zelf aan deel te nemen.

Niet alleen gevoelens van stress of vermoeidheid worden gezien door iets wat nooit gestrest en nooit vermoeid is – maar alles wat er gebeurt, van het meest grove tot het meest subtiele wordt gezien door open helderheid. Seksuele fantasieën, boosheid, wraakzuchtige plannen en geniepige opmerkingen worden net zo moeiteloos opgemerkt als ervaringen van licht, vriendelijkheid, onbaatzuchtigheid en vreugde.

Zoals de zon zonder onderscheid boeven en heiligen met hetzelfde licht overgiet, zo neemt open helderheid zowel onze hoogste als diepste momenten waar. Het doet er op dat niveau niet toe of we kleinzielig en zelfzuchtig zijn of grootmoedig en ruimhartig; alles wat we doen, voelen en denken wordt met dezelfde moeiteloosheid zonder enige onderbreking opgemerkt.

Niet voor niets wordt het wel vergeleken met de spiegel die zonder onderscheid alles reflecteert. Een spiegel verandert niet door wat het weerspiegelt – en open helderheid verandert niet door wat het opmerkt.

Nu is het op momenten van stress of vermoeidheid misschien wel heel moeilijk om je te realiseren dat er iets is wat niet deelneemt aan de drukte – voor je t weet ben je weer terug in het geraas in je hoofd. Het is dan ook vele malen gemakkelijker om dit te oefenen in tijden van relatieve rust. Niet voor niks wordt dit meestal in een klooster, een retraite, een stiltecentrum beoefent. Maar de meesten van ons leven niet in een klooster, en gaan misschien maar heel af en toe naar een retraite.

Daarom kunnen we er beter voor kiezen om in periodes waarin het rustig is onze aandacht op dit constante zien te richten. Twee keer per dag tien minuten zou al een mooi begin zijn. Maar omdat het altijd aanwezig is kun je het in feite op elk gewenst moment opmerken. Kijk ernaar net zo lang tot je moeiteloos weet dat je ermee kijkt.

Korte momenten van open helderheid, vele malen herhaald, tot het continu is geworden leiden als vanzelf tot de directe herkenning van wat je wezenlijk bent. Waarmee maar weer eens is aangetoond dat verlichting eigenlijk helemaal niet moeilijk is. Het is juist heel eenvoudig. Het meest eenvoudige wat er is.
http://www.vrolijkverlicht.nl/artikelen ... helderheid

nog een, chemtrial-gazing,
Instructies voor het staren naar de hemel (sky-gazing)

Als je geïnteresseerd bent in het hebben van een directe ervaring van het verlichte bewustzijn dat “rigpa” wordt genoemd is hier een methode die gemakkelijk te begrijpen en toe te passen is.

De praktijk van het staren naar de hemel: Zit rechtop op een stoel of kussen en kijk naar de hemel met een ongehinderd uitzicht, liefst op een wolkeloos moment, zodat je naar de blauwe hemel kijkt. Het effect van deze oefening wordt nog sterker als je op je rug boven op een berg ligt. Als je zit, zorg dat je met je rug naar de zon toe zit. Kijk enigszins omhoog, met de ogen op een punt gericht en zonder te bewegen, en staar dan rechtstreeks in de ruimte.

Breng je aandacht volledig naar het kijken door je ogen. Stel je voor dat het is alsof je door een raam naar buiten kijkt. Laat je door niets anders meer afleiden, en stop met denken. Hou het lichaam helemaal stil en adem heel, heel langzaam, zodat er vrijwel geen beweging van de ademhaling meer is. Adem door je mond die heel licht open is. Begin met een sessie van ongeveer 15 minuten.

Met je ogen op één punt gericht staar je in de ruimte en geef je speciaal aandacht aan de leegte van die ruimte. Je kijkt rechtstreeks met je ogen in de leegte. Blijf daar een aantal minuten bewust bij aanwezig. Merk dan ook het levendige bewustzijn bij je ogen op en dat dit bewustzijn net zo leeg is als de ruimte van de hemel. Wees je daar kort van bewust en richt je aandacht dan weer op de ruimte voor je. Besteed zo min mogelijk aandacht aan gedachten of mentale processen.

Doe een aantal sessie en maak ze langer en langer. Direct nadat je een oefening hebt gedaan, sluit je je ogen en merk je de lege ruimtelijkheid op direct achter je ogen, alsof je nog steeds naar de hemel buiten kijkt.

Merk de bewuste aanwezigheid op in deze ruimtelijke dimensie. Blijf zo voor drie of vier minuten, en open dan je ogen om nog eens vijf minuten van staren naar de hemel te doen; sluit dan opnieuw je ogen en merk de lege ruimtelijkheid in je schedel op, en merk tegelijkertijd de bewuste aanwezigheid op die ook hier is.

Laat de lege ruimtelijkheid buiten je en binnen je samensmelten. Rust in de grenzeloosheid van ruimte en aanwezigheid.

Vraag jezelf af, met gesloten ogen “Is deze lege ruimtelijkheid gelijk of verschillend van de waarnemende aanwezigheid van bewustzijn?”.

Beëindig je sessie terwijl je zorgt vrij van concepten te blijven, terwijl je je wel bewust blijft van de ruimtelijke dimensie voor je en de helderheid van je waarnemend bewustzijn.

Doe deze oefening zo vaak als maar mogelijk. Als je er eenmaal mee vertrouwd bent kun je sessies van 20 tot 40 minuten doen.

Er zijn andere stappen mogelijk, of manieren om het effect van deze oefening nog verder te versterken, maar besteed eerst aandacht aan het effect als je het zo doet. Je kunt op deze manier namelijk een heel levendige en sterke herkenning van rigpa krijgen. Als dat gebeurt verblijf dan in die herkenning zonder verder iets te veranderen. Ga er vooral niet van alles en nog wat over bedenken.

Deze oefening is ook erg geschikt als je merkt dat je bent blijven steken in het stadium van “witnessing” en dit als het Zelf bent gaan zien – een benoeming door de geest die niet volledig wil oplossen. Dit is nog niet rigpa, maar een subtiele vorm van dualisme. Er is nog steeds een referentiepunt van waaruit je kijkt naar – en sky-gazing kan dit laatste stukje ondoorzichtigheid doen oplossen.

Deze oefening zal er voor zorgen dat de Helder Licht kanalen in de pupillen van de ogen zich openen. Als dat gebeurt zullen ze verder stromen, overvloeien en de kanalen in het hoofd in zijn geheel vullen met Helder Licht. Totale transparantie van het gehele hoofd zou dan moeten plaatsvinden, alsof het een kristallen schedel is zonder inhoud aan de binnenkant. Transparantie binnen, transparantie buiten, met geen enkele scheiding. Eén geheel. Eén zijn. Onbegrensde, volledig doorzichtige aanwezigheid. Dit is de realisatie van het Helder Licht Bewustzijn. Jezelf met absolute zekerheid herkennen als deze onbegrensde transparantie, levendig en levend, is rigpa.
http://www.vrolijkverlicht.nl/artikelen ... r-de-hemel
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, BL@DE
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

di 22 jul 2014, 23:41

Het gevoel van subjectiviteit onderzoeken

Ontwaken is niet meer dan een kleine aanpassing, een bijna onopvallende correctie op een niet geheel juiste manier van zien en ervaren. Verlichting is altijd aanwezig; het is onze open, natuurlijke, werkelijke aard en constant beschikbaar, ware het niet dat een hardnekkig gevoel van onjuiste subjectiviteit enigszins in de weg zit. Dat gevoel is een object in gewaarzijn dat wordt aangezien voor het centrum van ons bestaan. Maar wie goed kijkt kan zien dat het subjectieve gevoel iemand te zijn waargenomen kan worden door iets anders – en dat is een eerste aanwijzing dat je niet bent wie je denkt te zijn.

Voor sommigen mensen is hun lichaam de plek waar ze hun gevoel van subjectiviteit lokaliseren – mensen die een sterke embodiment hebben en zich thuis voelen in hun eigen lichaam. Anderen zullen eerder hun gevoelens en emoties het sterkst associëren met de subjectief gevoelde eigen aanwezigheid, en voor weer anderen is het vermogen om rationeel en doelbewust te kunnen nadenken datgene wat het sterkst verbonden is met het gevoel een eigen ik te hebben.

En voor vermoedelijk de meesten is het een wat vage mix van vooral deze drie, en houden ze zich er verder nauwelijks mee bezig omdat ze wel wat beters te doen hebben.

Maar voor die enkeling die verlichting als het belangrijkste ziet is een onderzoek naar het direct waarneembare of ervaarbare gevoel van subjectiviteit één van de meest effectieve en snelste manieren om dit ook te realiseren. Het heeft wel wat paradoxaals omdat degene die het onderzoek doet daardoor zelf wordt opgeheven. Althans – er blijft niet veel meer van over.

Belangrijk hierbij is dat we niet blijven steken in het horen van deze boodschap, maar zelf actief een onderzoek doen naar dit “weten dat we er zijn”. Het is een onderzoek dat we op elk moment kunnen doen, en in elke situatie, aangezien er geen moment of situatie is waarin we niet aanwezig zijn. In feite is het zelfs zo dat elk moment en iedere situatie echt aanvoelt omdat wij er zijn. Onze aanwezigheid maakt de ervaring van de wereld op ieder moment reëel.

Maar wat is het verschil tussen die twee? Is er een verschil? En waar precies is de grens?

Wat is precies dat subjectieve gevoel van er zijn? Wanneer is het er wel en niet? Valt het te lokaliseren? Zo ja, waar dan? Is het gevoel “er te zijn” vooral aanwezig achter de ogen en tussen de oren? Met wat zie je dat? Als je ’s morgens wakker wordt is dat gevoel van subjectiviteit dan al aanwezig, of kun je het zien opkomen? Is het aanwezig als je droomt? Als je diep in slaap bent? Als je geconcentreerd aan het werk bent? Als je je beledigd voelt? Is je gevoel van aanwezig te zijn ook in je voeten? In je buik? Of toch in je hoofd? Hoe kan het dat je het gevoel van subjectieve aanwezigheid ergens in je lichaam kunt lokaliseren als er niet tegelijkertijd iets anders is dat dat opmerkt?

Leer het kennen, onderzoek het, neem niet voetstoots aan dat je al weet hoe dat zit. Wie is zich bewust van het gevoel van subjectiviteit?

Wat het onderzoek niet is

Het is een onderzoek wat heel specifiek is. We laten onze worsteling met het nog niet verwerkte verleden nu maar even voor wat het is, nemen ons gevoel van onzekerheid voorlopig voor lief, gaan dus ook niet op zoek naar een oplossing voor allerlei persoonlijke problemen, proberen niet filosofische vragen als “wat is de zin van het leven” op te lossen, zoeken geen contact met “de spirits van gene zijde”, gaan niet onderzoeken hoe de chakra’s in ons lichaam functioneren, zoeken niet uit wat ons echt motiveert, etcetera.

Het is geen onderzoek naar identiteit. Stel, je heet Jason Bourne, maar dat weet je niet, want je leidt aan geheugenverlies. Je bent net door een vissersboot uit het water gepikt en je lichaam vertoont een aantal schotwonden. Op dat moment komt de vraag natuurlijk op: “wie ben ik?” Maar de vraag richt zich vooral op het terugvinden van je identiteit – wat is je naam, waar ben je geboren, voor wie werk je, in welk land woon je. Dringende vragen op dat moment en zeker ook interessant, maar niet datgene wat je moet uitzoeken als je je richt op je subjectief gevoelde eigen aanwezigheid.

Het is ook geen onderzoek naar je ware persoonlijkheid. Als mensen het hebben over “zichzelf zoeken” bedoelen ze meestal dat ze een beter beeld willen hebben wie ze nu eigenlijk echt zijn. Typische vragen die in zo’n periode een belangrijke rol spelen zijn onder andere: wat wil ik eigenlijk, wat voel ik echt, wat kan ik nu werkelijk, waar geloof ik in, welke kant wil ik opgaan met mijn leven, wie zijn echt mijn vrienden? Zulke vragen komen vaak op als gevolg van een crisis waarbij duidelijk werd dat je niet langer leeft wat eigenlijk bij je past, en dat je vervreemd bent geraakt van wat je werkelijk voelt.

Je moet als het ware opnieuw uitvinden waar je in gelooft en wat je met je leven aan wil. Het is een vorm van zelfonderzoek die zich vooral richt op het leren kennen van je persoonlijkheid, en het woord “spiritualiteit” wordt er tegenwoordig vaak bij gebruikt. Ook interessant, maar niet hetgeen je in dit geval onderzoekt.

Het is goed mogelijk dat je eerst dit soort vragen voor jezelf moet hebben beantwoord voor je toekomt aan het willen realiseren van je boeddha natuur. Het is ook goed mogelijk dat dit helemaal niet nodig is. Niemand die het weet. Als ik de biografieën van de zen patriarchen lees krijg ik niet de indruk dat ze eerst op zoek waren naar zichzelf; ze wilden de waarheid realiseren. A much tougher job.

Het is dus belangrijk om te zien dat de zoektocht naar je ware zelf niet hetzelfde is als het willen realiseren van niet – zelf. Het is niet voor niks dat, behalve even in dit artikel, het woord “spiritueel” op deze site niet of nauwelijks gebruikt wordt. Daar gaat het hier niet om. Je hoeft helemaal geen “spirituele persoon” te zijn om hierin geïnteresseerd te zijn. Nogal eens zit dat zelfs in de weg. Weer een identiteit die beschermd moet worden omdat die niet werkelijk is.

Vraag je zelf keer op keer af: “Wie ben ik?” Of blijf bij het voelend weten: “Ik ben”.

Dat is het. Meer is er niet nodig voor bevrijding. Blijf bij deze vraag of concentreer je op dit weten, zo veel en zo vaak als je kunt en je bent binnen de kortste tijd vrij. Twee, drie jaar, max.

Bezoeker: Kunt u me de kortste weg naar zelfrealisatie wijzen?

Nisargadatta: Er is geen weg die korter of langer is, maar sommige mensen zijn serieuzer dan anderen. Ikzelf bijvoorbeeld – ik was maar een heel gewone man, maar ik schonk mijn goeroe mijn hele vertrouwen. Ik deed wat hij me aanried. Hij zei dat ik me moest concentreren op “Ik ben” en dat heb ik gedaan. Hij maakte me duidelijk dat ik wezenlijk iets dieper ben dan alles wat je kunt waarnemen of bedenken – en ik geloofde hem. Ik gaf hem mijn hart en ziel, mijn volledige aandacht en alle tijd die ik vrij kon maken (ik moest werken om een gezin te onderhouden). Als gevolg van mijn overgave en de serieuze manier waarop ik deed wat hij me aanried, kwam ik binnen drie jaar tot zelfrealisatie.

Maar als dat niet genoeg volgen hier nog wat meer aanwijzingen.

Wat is zich bewust van alles wat wordt gezien en ervaren? Je kunt aan alles en nog wat twijfelen, maar een ding valt niet te betwijfelen; je eigen bewuste aanwezigheid. Wat zeker is en nooit te ontkennen: je bent aanwezig, en je bent je bewust. Ontspan en realiseer je keer op keer: ik ben aanwezig, en ik ben me bewust van mijn eigen aanwezigheid. Dit kun je in elke situatie doen waar je niet met je volle aandacht bij hoeft te zijn; je kunt er ook elke dag speciaal voor gaan zitten.

Je kunt ook opmerken dat er drie dingen zijn die het sterkst deel uitmaken van je subjectieve gevoel van aanwezigheid: lichaam, denken en voelen. Daarvoor geldt: je kunt je bewust zijn van je gedachten, en dat betekent dat je niet die gedachten bent. Jij bent degene die gedachten opmerkt. (Dat zou gemakkelijk moeten zijn om te zien. Tenminste, als je al een paar jaar meditatie achter de rug hebt).

Je bent je bewust van je lichaam, en dat betekent dat je niet dat lichaam bent. (Moeilijker, omdat je gemakkelijk gedissocieerd kunt raken van je lichaam en dan niet meer werkelijk weet wat je voelt. En zonder lichaam kan er ook geen ik-besef zijn, tenminste, niet in deze wereld. En of er andere werelden zijn wordt afwachten). Je kunt ook onderzoeken wat meer waar is: “ik ben in mijn lichaam” of “het lichaam is in mij”.

Je kunt je bewust zijn van je gevoelens, en dat betekent dat je niet die gevoelens bent. Jij bent degene die gevoelens opmerkt. (Moeilijk. Gevoelens gaan vaak veel dieper dan gedachten. Je kan wel denken “ik ben open bewustzijn”, maar als je dat niet zo voelt is het volkomen krachteloos. En als je boos bent is het bepaald niet zo gemakkelijk om in witness mode te blijven. Gevoelens en stemmingen zijn ook gemakkelijker van enige afstand waar te nemen dan emoties).

Onthoud; dit is geen onderzoek naar je persoonlijkheid. Wat je denkt of voelt is niet van belang. Het gaat er uitsluitend om dat je het vermogen ontwikkelt om te kunnen kijken naar gedachten, gevoelens en lichamelijke sensaties. Dat je je realiseert dat je je bewust kunt zijn van hun komen en gaan zonder dat je ermee geïdentificeerd raakt. Op dit niveau zijn er geen goede of slechte gedachten, geen acceptabele of onacceptabele emoties, geen lichamelijke gevoelens die te gênant zijn om te mogen voelen. Just keep watching.

Wat je ook kunt doen: ga lopen, fietsen of dansen en zoek datgene wat niet beweegt. Blijf daar.

Als we dit met enige regelmaat doen komen we op een gegeven moment tot de realisatie dat we niet de persoon zijn waar we ons langere tijd voor aanzagen, maar de getuige die alles wat de persoon doet, voelt of denkt kan waarnemen. Als we de aard van dit getuige – zijn onderzoeken ontdekken we een aantal dingen.

Ten eerste: getuige – zijn (witnessing) is een proces. “De getuige” is niet een nieuw object, het is geen ding, geen afgescheiden deel wat los van alles staat. Het is niet een mannetje in ons hoofd die meekijkt. Zou dat zo zijn dan is de eerstvolgende logische vraag natuurlijk: wie is zich bewust van de innerlijke getuige? Als je het kunt zien kun je het niet zijn. Het is volstrekt subjectief en kan nooit tot object gemaakt worden. Je kunt het niet zien omdat getuige – zijn het zien zelf is.

Ten tweede: er is geen grens of begrenzing aan het getuige zijn. Dat komt omdat de aard van het getuige zijn openheid is, ruimtelijkheid, een beschikbaar zijn voor elk soort ervaring. Maar het is niet beperkt tot, of gelokaliseerd in het lichaam; het is niet ergens te plaatsen. Wie goed kijkt ziet dat het overal is, maar nergens speciaal.

Ten derde; het is vrijheid. Omdat je niet langer bent geïdentificeerd met welk begrensd of tijdelijk object dan ook ben je er ook volkomen vrij van geworden. Je weet nu uit directe ervaring dat je ware aard onbegrensd is en buiten de tijd staat. Wat je ook maar ziet is op het moment van verschijnen reeds bevrijd en open.

Ten vierde: dat wat ziet is klaar, helder, transparant, puur, onveranderlijk en leeg. Het is een bodemloosheid die waarneemt, zonder oordeel, zonder voorkeur of afkeer (want dat zijn bewegingen in de geest, waargenomen objecten). Deze leegte is de ruimte waarin alle vormen gezien worden en je weet nu: ik ben datgene waar alles in verschijnt.

En dan komt de Grote Catastrofe.

Je houdt op te bestaan. En is er alleen nog maar het universum dat zichzelf ervaart.

Het einde van getuige – zijn

Er komt een einde aan het getuige – zijn, aan de subjectief gevoelde eigen aanwezigheid als alleen maar dat wat is overblijft en er niemand meer is die dat ziet. Degene die ziet en dat wat gezien wordt zijn één geworden en het ene is zich nu van zichzelf bewust geworden.

Het getuige – zijn is opgelost in alles wat gezien en ervaren wordt. Wat overblijft is Eenheid die zichzelf tot uitdrukking brengt als boom, muur, wolk, regen en aarde; als mens, lichaam, denken en voelen, als lachen, huilen, herinneren, lijden en vreugde. Eenheid maakte zichzelf twee, toen drie, toen tienduizend – en maakte daarna dezelfde reis in omgekeerde volgorde en is weer thuis in zichzelf. En daar ben jij nu ook. Daar was je altijd al. Dat ben jij, reiziger.

De hele reis was imaginair, en toch echt. Uiteindelijk leeg, maar vol woeste avonturen.
Was het niet geweldig? Zou je het niet nog eens tienduizend, honderdduizend keer willen doen?

Kom, laten we opnieuw verdwaald raken in de oneindige variatie van vormen en verschijnselen; in tijd en geschiedenis, herinnering en verwachting, angst en beven, vreugde en liefde. Laten we er opnieuw induiken. Laten we weer gaan spelen.
http://www.vrolijkverlicht.nl/artikelen ... nderzoeken



De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, ninti
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

do 24 jul 2014, 23:51

nog 'n keer wat meer experimentele benadering 'the headless way' van Douglas Harding:



zijn uitleg over The Hierarchy of Heaven & Earth.

De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: BL@DE
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

zo 27 jul 2014, 23:23

zijstap maar gerelateerd, kwam deze gister tegen geplaatst door Tobi in 't wortel2topic, over diepgewortelde trauma's die de mensheid in slavenmodus zouden houden:
In this two-hour presentation, Mark links ancient accounts of extraterrestrial visitation to our planet with the manifestation of the psychological conditions in which the human species currently finds itself. Questions explored include: Were we actually created by non-human entities as a hybrid slave species? Did our extraterrestrial "parents" inadvertently create a slew of genetic anomalies in the human species, including primary psychopathy, as a result of their imprecise genetic modifications? Did our extraterrestrial forbearers provide to us our systems of government, money, and religion; and to what ends did they do so? What effect did our "cosmic parents" sudden disappearance have upon the collective human psyche? What does humanity need to understand to rectify the deeply-seated psychological trauma that it has amassed over eons, as a direct result of our troubled origins?
http://www.youtube.com/watch?v=oiCnrn6LkUo

de spreker Mark Passio verwijst in zijn verhaal voor het oplossen van trauma's naar Bruce Lipton, een bio-wetenschapper, korte vid: 'i am playing the Bruce-show'


het 'volwassen worden van de mensheid', onder ogen zien van (collectieve) trauma's, maakt wat mij betreft de conspiracy-cirkel rond en daarom dit topic. het gaat niet om de psyche, of zelfverbetering of whaterver, maar realiseren dat wij die getraumatiseerden niet ZIJN, de identificatie is een joke, fake.
Gebruikersavatar
BL@DE
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 1547
Lid geworden op: za 09 okt 2010, 09:54

ma 28 jul 2014, 15:25

@ Kwest... uit eigen ervaring kan ik zeggen dat Trauma (voor mij) juist de key is/was om mezelf goed te begrijpen, wat , waar en wie je bent.

Na de trauma (BDE) was alles veranderd. (reset)
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: blackbox, kwest
Omhoog
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

di 29 jul 2014, 00:45

BL@DE schreef:@ Kwest... uit eigen ervaring kan ik zeggen dat Trauma (voor mij) juist de key is/was om mezelf goed te begrijpen, wat , waar en wie je bent.

Na de trauma (BDE) was alles veranderd. (reset)
heya Blade, maar jij bent dan ergens 'doorheen' gegaan om tot die reset te komen.
misschien vergeten te zeggen dat die (collectieve) trauma's wel aan het licht, doorleefd moeten worden oid.
juist daarin zit dan de bevrijding (elk nadeel heb z'n voordeel).
'planet amnesia' wordt het geloof ik ook wel genoemd, er moet wel eerst onderkend worden dat ergens die trauma's aanwezig zijn.

niet helemaal to the point, maar wel in die richting van het onderkennen en op laten lossen:
kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

wo 30 jul 2014, 00:28

ff ter vergelijk, twee korte vids. één van ca 30 jaar terug, mensen min of meer desperaat in gesprek met UG Krishnamurti.
en anno nu, Bentinho Massaro. 20er, soort van natural born (in amsterdam).
je zou toch haast zeggen dat we in een bijzondere tijd leven als je de beelden vergelijkt, qua tijdsbeeld/beleving, met maar paar decenia verschil:



kwest
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 328
Lid geworden op: vr 05 apr 2013, 23:12

wo 13 aug 2014, 01:21

'én Pierre, wat hebben we niet..'
grappig genoeg is dit topic niet onder 'spiritualiteit' geplaatst maar valt het onder 'dump en diverse'.
wat valt imo bijvoorbeeld niet onder spiritualiteit:
channelen
wierook
homeopathie
remote viewing
praten met je overleden grootmoeder
telekinese
vorige levens
portals
wortel 2 (er is meer)
dream catchers
aura reinigen
chakra therapie
religie
aliens
newage
trippen
time traveling
etc. etc.

niks mis met bovenstaande maar spiritualiteit is volgens mij het minst vage en dus uber-nuchter;
puur aanvaarden wat er is, zonder toevoeging of weglating, what is. het sluit niets uit, dus ook niet bovenstaande willekeurige opsomming. krampachtig in het nu zijn gaat het ook niet doen want er is niets anders dan het nu. superrijk, mindblowing, pure majic.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: #F#
Omhoog
Plaats reactie

Terug naar “Diversen / Dump”