Hunebedden, grafkelders ? of ...

Hier tref je allerlei topics aan die te maken hebben met geschiedenis en de oudheid.
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15944
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

zo 20 mar 2011, 17:11


 
In het Werderbrüders Part II artikel is al vaak de vraag gesteld wat zijn de hunebedden eigenlijk en wie hebben deze gebouwd en ook Frits Bom vraagt zich dat af in zijn inmiddels niet meer te verkrijgen boek "het mysterie van de hunebedden" wat dus ook de bron is van dit topic. Tevens komt er ook weer de vraag boven waarom verdwijnen toch al die boeken die iets anders dan de gevestigde mening verkondigen ? maar goed dat is voer voor een ander artikel of lees de posten van Dodeca op Niboeboe of op andere plekken op het net dat maakt ook al iets meer duidelijk over de vraag waarom dit zo schijnt te moeten gaan.
 
Hunebedden dus, voor de meesten mensen een hoop met stenen neergelegd door een nakomeling van de aap die toch niks beters had te doen. Er was immers geen TV of moderne winkelcentra aanwezig dus wat moet je dan als je in het noorden of oosten van Nederland woont je gaat overal maar een hoop met stenen om de paar meter neerleggen, als een soort van moderne massagraven eigenlijk dus. hmm om de paar meter ? maar volgens de wetenschap zijn er toch maar een paar hunebedden in Nederland? en dan nog eigenlijk alleen in Drenthe en ja en nog eentje in Groningen die mogen we ook niet vergeten! die in lage Vuursche daarentegen mogen we dan weer wel vergeten. Deze hunebedden zijn gebouwd door Het Trechterbekervolk.
 
Het Trechterbekervolk.
De eerste boeren in Drenthe leefden in huizen van hout met een dak van plaggen of van stro. Ze gebruikten stenen bijlen en maakten potten in de vorm van een trechter. Vanwege de speciale vorm van hun potten noemen we deze eerste boeren: het Trechterbekervolk. Ze maakten kleine open plekken in het bos door bomen om te hakken. Op die open plekken verbouwden ze granen zoals emmertarwe, eenkoorn en naakte gerst. Tegenwoordig worden deze graansoorten niet meer verbouwd.
 
Het Trechterbekervolk heeft de hunebedden in Drenthe gebouwd. De hunebedden werden gebruikt om mensen in te begraven. Eerst bouwden ze een geraamte van steen en daarna bedekten ze de stenen met zand. Zo ontstond een heuvel. Een hunebed maken was nog een hele klus want in die tijd, zo'n 5000 jaar geleden, had je natuurlijk nog geen hijskranen of tractors. Vroeger geloofden mensen dat hunebedden gebouwd waren door reuzen, de Hunen, vandaar de naam hunebed. bron.
 
Inmiddels weet de wetenschap dat het geen reuzen waren maar dat het juist kleine mensjes waren "Trechterbekermensen waren klein (ca.1,65 m.) In de grotere hunebedden konden ze rechtop staan! Ze werden niet ouder dan zo'n 35 à 40 jaar. bron. Elke keer je hoofd stoten in zo'n hunebed is tenslotte ook niks.

 
Hunebedden.
Hunebedden zijn de restanten van stenen grafkelders waarin het boerenvolk dat het noorden van ons land circa 5400 jaar geleden bewoonde, zijn doden bijzette. Vrij algemeen wordt aangenomen dat het massagraven waren, waarin veel generaties een laatste rustplaats kregen. Daarnaast nemen veel archeologen aan dat hunebedden een ceremoniele, rituele, godsdienstige en/of territoriale functie hebben gehad. Afwijkende opvattingen van leken zoals F. Bom (schuilplaatsen tegen rampspoed) of G. den Ouden (voorraadkelders voor voedsel) worden door professionals niet serieus genomen. Daar er uit dezelfde periode ook vele z.g vlakgraven (voor één of enkele doden) bekend zijn, is niet duidelijk wie wel en wie niet voor bijzetting in hunebedden in aanmerking kwamen. Archeologe Anna Brindley meent dat slechts hooggeplaatsten die eer ten deel viel. Je kunt echter ook andersom redeneren: hunebobo's kregen de eer van een afzonderlijk graf en het "gewone" volk kwam na de dood in een hunebed terecht. bron Deze site noem tenminste nog Frits Bom ook al zit daar gelijk het stempel 'afwijkend' en 'leek' op, maar dat mag de pret niet drukken, wat betreft zijn idee schuilplaatsen tegen rampspoed als je je ook maar iets verdiept in de pagina's over EU op QFF en anders sites zou er zo maar een kern van waarheid in kunnen zitten. Blackbox legde in een van de topics ook een verband ( Meer... ) tussen de kuiltjes in de stenen in Drenthe, in Malta ( Malta het oude atlantis? ) en die bij de Piramiden ( Vreemde dingen die Piramides... ) .


 
De Drent schaamt zich voor het hunebed. Een tekortkoming die hij zal weigeren te bevestigen. Hij gaat ervan uit dat een historische fout dient te worden uitgewist. Slampampers uit vroegere tijden, niets beters te doen dan met stenen sukkelen over de hei. Het intellect kon toch nauwelijks aan enige ontwikkeling toe zijn, laat staan vorming. domme rendier jagers ... de al even domme vrouwspersonen voorttrekkend over de zanderige vlakte. Een gespikkelde knots torsend, vooral met het oogmerk een ieder neer te halen waarvan de dierlijke gewoonten niet meteen kenbaar zijn. Reuzen figuren, per ongeluk in dit landschap verschenen. De Drent spreekt daar niet graag over. Het pre- en proto-historisch verleden laat hij met graagte over aan de specialisten. Naar hij hoopt leidt de verdoezeling van de historische vergissing tot een algeheel publicatie vacuüm.
 
Velen spreken bewust van hunnebed. Tegen beter weten in. De afkeer wordt al in de uitspraak gelegd. Tweemaal de n waardoor de u van klank verandert. Een aanwijzing omtrent de historische betekenis van deze klankkleur verandering ontbreekt. ook in ander regio. In feite wordt in geheel Nederland het hunebed met dubbel n uitgesproken. Een merkwaardig woord trouwens 'hunebed'. Men kent het vrijwel nergens. De oorsprong hiervan ligt in de, reeds lang achterhaalde, opvatting dat de opgestapelde stenen iets met het volk van de Hunnen te maken hebben. Huinen zou in dat verband nog beter zijn, en deze verzamelnaam heeft dan betrekking op een Gotische volksstam. Vroege onderzoekers mogen de naam 'hune-bed' mogelijk daaraan hebben ontleed, maar betekende tevens de eerste grote vergissing in de hunebedden geschiedenis. Want pas in het midden van de 4e eeuw deden de hunnen hun intrede in de Europese geschiedenis, terwijl de oorsprong van dat volk niet verder terug gaat dan tot 200 voor Christus. Toen het een verzamelnaam was voor oost- en Centraal- Aziatische nomadenstammen.
 
De historie van de werkelijke hunebed-bouwers is duizenden jaren ouder. In de loop van de geschiedenis van het schrift in Nederland zijn de vier volgende namen het meest ingeburgerd geweest: hunebed, huinebed, steenhoop en nu dan meestal in de spreektaal hunnebed, ofschoon er toch ook al in de 17e eeuw publicaties voorkwamen waarin de dubbele n werd gebruikt. daarnaast mag een grote variëteit van wetenschappelijke namen niet worden veronachtzaamd.

 
Waar komen ze vandaan? Wie bouwden ze? Wat waren het? De wetenschap is onvoldoende duidelijk. Hier en daar zelfs misleidend of in tegenspraak. Er was tot dusver geen enkel gedegen boek in Nederland te koop dat een realistische kijk geeft op onze nationale steenhopen. De talloze wetenschappelijke onderzoekingen - in dit geval dient het zeer te respecteren onderzoek van professor A.E van Griffen uit 1952 te worden genoemd - geven weliswaar antwoorden maar stammen uit de tijd dat nieuwe veronderstellingen tot uitstoting uit wetenschappelijke kringen geleid zouden hebben.
 
Wat treft de rondreizende waarnemer maximaal aan bij zijn niet zonder moeilijkheden gestarte reis? Bij twee à drie hunebedden van de totaal 53 nog aanwezige, de volgende inventaris: één uiterst summiere en daarom al misleidende VVV-folder: een één pagina tellend stencil bij het hunebed in Schoonoord: een veertien pagina's tellend boekwerkje van Van Griffen bij het gereconstrueerde hunebed de Papeloze Kerk. een voldoende is daarentegen weggelegd voor de gemeente Borger waar zich het grootste hunebed bevindt en waar in het centrum van de gemeente, dus niet bij het hunebed zelf, een permanente expositie kan worden bezichtigd. En op die plaatst kan men, behoudens het bekijken van de nogal indoctrinerende expositie, tevens en wat uitgebreider bulletin aanschaffen onder de titel "Onze hunebedden" van G de Leeuw. Wil men over de Nederlandse hunebedden meer weten, dan dient contact te worden opgenomen met diverse universiteitsbibliotheken in ons land, of het anders te stellen met oude schoolboeken waarin, voor wat betreft de hunebedden, sprake is van regelrechte plagiaat uit de genoemde werken. Zo is het gesteld met de oudste monumenten die Nederland kent. In feite wonderen der techniek die nog maar bitter weinig raadsels uit voorbije tijden konden oplossen. Integendeel de voornaamste en indrukwekkendste vraagtekens bestaan nog steeds. Het raadsel is zo groot dat zelfs de meest relevante vraag nergens meer wordt gesteld. Het antwoord, het verkeerde lijkt mij, wordt al eeuwen lang gegeven. Een merkwaardige volgorde.

 
Een hunebed laat zich niet in alle gevallen gemakkelijk als zodanig herkennen. Het beeld varieert van een gaaf stenen geraamte tot een orde loze vermenging van brok stukken graniet alsof een zeearm moet worden gedicht. Daar waar de prehistorische bouwsels trekken vertonen die gelijken op foto's uit oude schoolboeken, zal zelfs de meest kritische geest toegeven het hier met een hunebed te doen te hebben. Imponerend is ongetwijfeld het monument in Borger dat qua formaat bekend staat als indrukwekkend. De totale lengte bedraagt 22,5 meter heeft een breedte van 4,05 meter en de maximale hoogte is 2,25 meter. 26 stenen ondersteunen hier de negen gigantische dekstenen met een gewicht wat tot in de vele tientallen tonnen kan lopen. Een hunebed wat de toeschouwer daarentegen kan teleurstellen vindt men in de gemeente Emmen. Dit monument is 'slechts' 5,88 meter lang, 2,78 meter breed en 1,12 meter hoog. Bij het hunebed zelf zal slechts de fijnproever het fascinerende gevoel over zich krijgen dat hij zich nog herinnerd van Borger of andere grote wonderen van bouwkunde. het hunebed telt dan ook maar 14 stenen, waarvan 1o dragende en 4 dekstenen. Deze steenhoop kreeg het nummer D-41. Beide genoemde hunebedden hebben gemeen dat ze redelijk gaaf zijn. Dat wil zeggen; in een staat verkeren die naar vermoeden de constructie van de bouwers het meest benaderd. Het is bij deze beide steenmassa's niet zo opmerkelijk dat de leek er meteen een hunebed in ziet.
Hoe anders is dat gesteld bij de puinhopen die desondanks terecht aanspraak maken op de naam hunebed. Zoals de D-22 in Bronneger, D-31 in Exloo, D-47 in Emmen of al die andere vormloze steenhopen die in chaos aan ons zijn overgeleverd. Het betreft hier geen ingezakte monumenten wegens constructiefouten bij de bouw, of gevolgen van misrekeningen bij de architectonische opzet. Maar louter en alleen zoals we nog zullen zien restanten van onvriendelijke voorouders die de waarde van de monumenten nooit hebben kunnen bepalen en tot massale sloop overgingen. alleen daaruit valt af te leiden dat het aantal hunebedden in ons land groter is geweest dan momenteel te bezichtigen en te bestuderen valt.

 
Officieel telt Nederland nog 53 hunebedden. 52 liggen er in de provincie Drenthe en 1 in de provincie Groningen een paar honderd meter over de Drentse grens bij de gemeente Haren (Noord Laren). Vast staat inmiddels dat Groningen in het verleden veel meer hunebedden kende. Zoals er ook in Overijssel en Friesland van deze typische steenhopen aanwezig zijn geweest. De ontdekkingen gaan wat dat betreft nog steeds door, want in 1976 nog wist een Groningse student het bestaan van nog twee hunebedden overtuigend aan te tonen, aan de hand van door hem ontdekte resten van totaal vernielde hunebedden op de Glimmer es, gemeente Haren.
 
In totaal werden er in Nederland ooit minstens 100 hunebedden gebouwd. Opgravingen, overleveringen en oude geschiften bewijzen dat. Verder beschik ik (Frits Bom) over tal van aanwijzingen die twijfel aan het aantal van 100 rechtvaardigen. Naar mijn smaak is oost- en Noord-Nederland niet lang geleden een gigantisch veld van megalithische monumenten geweest. Megalieten die enigszins vergelijkbaar zijn met die in ons land worden gevonden en in Italië, Spanje, Frankrijk, Ierland Noord-Duitsland, Denemarken, Zuid-Zweden en de Britse eilanden. In Denemarken wordt het aantal dolmens (dol = tafel en mens = steen) op 500 geschat. Ook daar dus zware keien die men als 'Dragers' betiteld en die gezamenlijk kolossale 'dekstenen 'torsen. Hunebedden in vele vormen maar uitgaand van het zelfde grondprincipe: bouwsels in steen die bescherming bieden tegen de buiten wereld. Men treft ze aan van Scandinavië tot Noord-Afrika. Opvallend is eerder de plaats waar de megalithische monumenten niet worden gevonden, zoals de onderbreking in Midden- en Oost-Europa.
 
Waarom werden de, soms zelfs kunstzinnige, herinneringen in steen overwegend gebouwd in de kuststreken? Hebben uitsluitend daar de cultuurvolken gewoond die voor de bouwers en architecten ervan worden aangezien?Dit is niet het geval. Opgravingen leren dat dezelfde volkeren, in dezelfde tijd, ook die gebieden bewoonden waarop zij nimmer een hunebed tot stand brachten. Het is een merkwaardige constatering, wanr erg consequent waren de betreffende volkeren kennelijk niet. Hoe het ook zij: zeker is dat Nederland voor wat betreft de megalieten bouw geen exclusieve plaatst heeft ingenomen.


Carnac, Frankrijk
 
Wanneer we uitgaan van het officiële cijfer van 53 hunebedden in Nederland, die nog te bezichtigen zijn , is dat toch een aantal waarover naar mijn mening geen zekerheid kan bestaan. In de eerste plaats werden in een recent verleden van een hunebed in Valthe (D-33) enkele stenen gebruikt voor de reconstructie van hunebed (D-49) bij Schoonoord (de Papeloze Kerk). Maar wat belangrijker is: tal van monumenten worden niet herkent als hunebed. Zo ligt er bij Emmen aan de ingang van het Noordbargerbos een van de grootste stenen die ons land kent. Zelfs met de huidige mechanische middelen is het kennelijk moeilijk, te kostbaar en te tijdrovend om de kolos, waarvan het gewicht niet precies bekend is enkele centimeters van zijn plaats te lichten of te verplaatsen. Met puntijzertjes is in het begin van deze eeuw de steen in zoverre bloot gelegd gelegd, dat de grond daaronder enigszins kon worden betast. Maar niemand weet met zekerheid of de zware kei niet ooit een deksteen van die of meer draagstenen was. Of misschien nog is. Een andere reden waarom deze steen nooit een plaats zal krijgen op de lijst van hunebedden heeft te maken met de behoefte van de wetenschappelijke beschouwers te bewijzen dat het hier een megalithisch grafteken betreft. Met andere woorden: doet het object niet onmiddellijk aan een graf denken dan kan het ook geen hunebed zijn. Neerlands vermoedelijk grootste blok graniet zal dus tot in lengte van dagen zonder onderzoek ter bezichtiging blijven liggen, tot dat het tenslotte geheel in de bodem zal zijn verzonken.


 
En dat terwijl er in Drenthe veldstenen zijn gevonden die van boven ook door één enkele zeer grote steen waren afgesloten en uiteindelijk het stempel hunebed wel kregen opgelegd. Of wat te denken van hunebedden zonder enkele deksteen, zoals de D-13 in Eext, waarvan alleen oude geschifte beweren dat deze ooit een deksteen bezat. Inmiddels is aan dit hunebed kunstmatig een deksteen aangebracht. Maar of deze een juiste positie heeft gekregen en of de bedoelde deksteen wel de goede is, daarover zal niemand nooit meer uitsluitsel geven.
 
Nog merkwaardiger is het te bedenken dat het steenhoopje in Lage Vuursche (Utrecht) geheel als hunebed wordt uitgeschakeld, terwijl de criteria hier voor het oog - en voor ieder nog duidelijk zichtbaar - aanwezig zijn.
In 1998 was ik in Lage Vuursche en zag bij een restaurant in de Hoofdstraat een hoopje middelgrote velkeien liggen. Dit hoopje veldkeien bleek het restant te zijn van het kleine hunebedje te zijn. In de bossen bij het dorp Lage Vuursche en grenzend aan het landgoed van kasteel Drakesteyn van koningin Beatrix heb ik de plek gevonden waar ooit dit hunebedje op een leycentrum had gestaan.


Vier draagstenen die gezamenlijk één deksteen tornen. Waarom zou dit geen hunebed zijn weliswaar het kleinste van Nederland maar het voldoet volledig aan een aantal eigenschappen die zo kenmerkend zijn voor de officieel erkende hunebedden. Zoals het onomstotelijke feit dat de binnenzijde van de draagstenen min of meer vlak zijn: een van de meest merkwaardige en later nog te bespreken karaktertrekken van alle hunebedden in ons land. Waarom mag men hier niet aan een hunebed denken? Omdat de aardewerk vondsten niet corresponderen met de cultuur resten in Drenthe en derhalve de grafentheorie aan het wankelen brengen? Sterker nog: om en nabij het hunebed van Laage Vuursche is nog nooit iets gevonden dat zelfs maar aan een graf deed denken! Professor Moll zou halverwege de 19e eeuw schreven hebben gevonden. waar zijn die dan gebleven? Het Hunebed uit Laage Vuursche wordt doodgezwegen. Deze stille getuigen uit de oudheid spreekt eigenlijk te veel. In feite geldt voor het stenen bouwwerk in Almelo hetzelfde geen sterveling herkent er een grafteken in, 'dus is het ook geen hunebed' concludeert de wetenschap met grote stelligheid. Kennis van de terminologie is daarom nu vereist.


cadastral section F nr. 540. Owner: Jhr. P.J. Bosch van Drakenstein; 5 stones, deviation 115°, condition 1918 on a square in front of the tavern "Onder de Linden". Source: A.E. van Giffen, 1925.  bron en meer verdwenen stenen.
 
Alle hunebedden (ook die in het buitenland) zijn geografisch georiënteerd, alle bouwwerken liggen met hun lengte as ongeveer in oost westelijke richting. Het valt op dat de toegangen tot de hunebedden steeds zich aan de zuidzijde bevinden. Men kan zich slechts verbazen over de precisie waarmee de zo op het oog vormloze massa granietblokken op elkaar zijn geplaatst, millimeterwerk. De soms tot 30 ton (30.000 kilo) zware dekstenen die volkomen in balans op de draagstenen liggen. Dan constateert de bezoeker met mij dat in de hunebedden nooit geraamten zijn gevonden die overeenstemmen met de bouw data. Nog geen vingerkootje. Hij vraagt zich ogenblikkelijk af hoe die domme prehistorische landbouwers, nauwelijks in staat om een gave stenen bijl voort te brengen, het klaar speelden stenen van 25 ton dwars door het hart te splijten. Door te zagen. Waar deden ze dat mee? En waarom? een graf zou niet van mindere kwaliteit zijn geweest indien veel van deze raadselachtige en zeer intensive arbeid werd nagelaten. Of was dit gigantische karwei niet zo arbeidsintensief ? beschikte onze vroegste voorvaderen over gereedschappen of technieken welke niet aan ons zijn overgeleverd? Waarom vonden we daarvan niets terug in de bodem?
 
Mogen we eigenlijk wel spreken van voorvaderen, of hebben we hier te maken met een ras dat in geen enkele relatie staat tot het huidige mensdom. Waarom vinden we op hunebedden in Nederland geen schrifttekens? De hunebedbouwers konden lezen nog schrijven naar het schijnt. Dus toch domme krachtpatsers of liggen er vlak onder onze Hollandse neuzen sporen van een beschaving met een eidetisch geheugen.

 
Het feit dan tal van hunebedden een incomplete indruk maken kan eigenlijk niet raadselachtig worden genoemd. Het hunebed ziet er incompleet uit omdat meestal een aantal stenen ontbreekt, of - en dat geldt voor alle monumenten met uitzondering van de Papeloze Kerk (D-49) - de heuvel waarmee het hunebed bedekt is geweest bestaat niet meer, of is nauwelijks nog aanwezig. Verder is van 35 plaatsen absoluut zeker bekend dat daar een hunebed zelfs in zijn geheel verdwenen is. Van die 35 hebben er 29 in Drenthe gestaan 3 in Groningen 2 in Overijssel en 1 in Friesland. De boosdoeners waren de keiendelvers.
 
Al vanaf de middeleeuwen hebben de keiendelvers in feite de monumenten bestormd, of deze, vooral bij kleinere exemplaren in hun geheel ontvreemd. Meestal gebeurde dit voor de bouw van Drentse kerken of andere lokale doelen. Ook mogen pogingen tot reconstructie van reeds half gesloopte hunebedden niet worden vergeten. Dit ging dan ten koste van andere half vernietigde hunebedden. Oude beschrijvingen maken duidelijk dat een aantal hunebedden er aan het begin van de vorige eeuw heel wat volmaakter heeft uitgezien. De Odoorner R. Boelken meldt in een uit 1818 daterend rapport dat de herbouw van de Odoornerkerk bijna in zijn geheel is te danken aan: 'grootendeels langwerpige, rechthoekige veldstenen. Dekstenen van sommige hunebedden heeft men laten springen en vervolgens bekapt en behouwen en zoo naar Odoorn vervoerd tot optimmering der kerk'

Odoornerkerk
 
Maar ook in de jaren 1000 tot 1100 was de sloop van hunebedden een gewone zaak De met stenen belegde fundering van de St. Walburgkerk in Groningen getuigd daar nog van. Toch moeten de echte vandalen worden gezocht in kringen van de dijkenbouwers immers ook de versteviging van de zeewering eiste duizenden hunebed stenen op. Versterking van de zeeweringen maakte het, meestal illegale, beroep van keiendelver zelfs tot een winstgevende onderneming. tot voor 100 jaar terug kon men met het rooien van stenen dagelijks nog 3 gulden verdienen. Zo las ik in een van16 april 1735 daterende brief van J. Dannebergh, een man die zich bijzonder opwond over 'het gewormte in het paalwerk dat aan de deycken staat' Enkele onthullende mededelingen uit die brief zijn, en men dient te beseffen dat deze betrekking hebben op een zeer klein gebeid, namelijk de plaats Diever, waar nu nog maar één hunebed staat. 'Ik ging voor leden vrijdagh na Dieverenen sag toen in een moerassig veentyen een steen die opgegraven wierd: en was soo ver als men hem sien konde: al 17 voeten over syn kruys die sol bemoeilijk wesen daar van daan te krijgen: de wijl de wegh bijna ontoegankelijk was: ik ben daar met veel moeyte en gevaar bij geweest. Hier sijn al (steenen) laten springen daar 136 wagenfragten sijn afgevoerd en sit noch veel aan de grond'


Het citaat is duidelijk: op zomaar een moment in de geschiedenis registreert een man de afvoer van 136 wagens vol hunebed stenen. Maar wat zijn 'wagenvragten' vergeleken bij het volgende verslag, dat betreft een reisverslag van een zekere Andries Schoenmaker uit de 18e eeuw. Hij meld zelfs dat bij de dijk in Hoorn in één maand tijd 100 schepen passeerden met stenen afkomstig van hunebedden. De vernietiging van oudheidkundige monumenten in het oosten van het land is dus immens geweest. En waar in één maand tijd honderd scheepsladingen hunebedden in zee worden gestort kan geen andere conclusie worden getrokken dan dat Drenthe bezaaid moet zijn geweest met deze oudheidkundige raadsels. De Nederlandse auteur De Wilde meende vorige eeuw al dat in de drie noordelijke provincies 300 hunebedden moeten hebben gelegen. En nog oudere bronnen maken zelfs melding van een hunebed op Urk. Het zijn gegevens die jammer genoeg zo onbekend zijn: thans wordt de indruk gewekt dat het hunebed steeds een tamelijk zeldzaam verschijnsel is geweest.
 
De Duitsers hebben het nog bonter gemaakt op grote schaal werden granieten Quadersteine aangewend voor stadsmuren, kades, sluismuren, huizen en tuinmuren. De Europese hunebed provincies, meestal in de kustgebieden hebben in vroegere tijden een volledig ander aanzien gehad.Waarom wordt dat zo geheim gehouden? De ingewortelde opvatting dat het hier domme graven betrof overgeleverd door even stompzinnige grafbouwers die niets anders te doen hadden dan potjes bakken en stenen opstapelen, leidde eigenlijk tot de complete vernietiging van een van de grootste raadsels dat over onze vroegste tijden bestaat.
 
Met dank aan Frits Bom die mij door het schrijven van zijn boek "het mysterie van de hunebedden" , ook al heeft dat een aantal zwakke punten, mij al weer in de eerste hoofdstukken weer heeft helpen herinneren "dat er meer is, er is altijd is meer" en de wetenschapper werkt daar lang niet altijd aan mee omdat nu is duidelijk te krijgen. slaap zacht! droom hard!

 
"het is in het bijzonder bedoelt voor mijn zoons Marco en Ingo, hun vriendjes en hun toekomstige vrienden. Opdat zij zich op alle scholen die ze nog zullen doorlopen als uiterst vervelende kereltjes willen gedragen wanneer ze worden lastiggevallen met indoctrinerende verhalen. Zoals het wetenschappelijke sprookje over de hunebedden-geschiedenis. Het ware verhaal kan ik ze niet vertellen, maar mogelijk zien zij een leidraad waarlangs hun kritische vermogen verder kan ontwikkeld" aldus Frits Bom
 
 
Gebruikersavatar
blackbox
Administrator
Administrator
Berichten: 6252
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:09

zo 20 mar 2011, 20:55

Mooi topic Combi....

En zeker goede aanvulling voor het WB-topic. Goed om dit er zo eens uit te lichten...
illuminati of my own reality
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15944
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

ma 21 mar 2011, 00:24

m'n begin plaatje is gejat ;-) en het plaatje links van dit bericht is nog van qff -0.1 :lol:
FreeElectron
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 4292
Lid geworden op: vr 12 nov 2010, 22:26

ma 21 mar 2011, 04:03

Wees blij, jij hebt tenminste een avatar!

Komt al deze info uit het bomboekie? Dat moet ik dan toch maar 'ns gaan scoren, erg interessant!
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15944
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

ma 21 mar 2011, 04:11

[quote name="FreeElectron"]Wees blij, jij hebt tenminste een avatar!

Komt al deze info uit het bomboekie? Dat moet ik dan toch maar 'ns gaan scoren, erg interessant![/quote]

ja en nee ook hier en daar wat van het internet gebruikt.

edit: die avatar was idd van QFF -0.1 die kon je toen via Gravatar.com voor alle wordpress forums waar je hetzelfde email adres voor gebruikt instellen.
later heeft baphomet er in addon in gezet zodat we makkelijker de avatar in de comments konden instellen.
Gebruikersavatar
baphomet
Administrator
Administrator
Berichten: 23142
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:08

do 24 mar 2011, 05:55

Gisteren was ik op de fiets even naar het hunebed bij Loon (Assen)

Hier even wat foto's...

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Tja... Grafkelders? Deze heeft nog veel stenen in de cirkel er omheen liggen en een heuse toegangspoort, maar een graf...? Er hangt daar een SUPER fijne vibe!!
1119 AD
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: hooploos
Omhoog
Gebruikersavatar
hooploos
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 66
Lid geworden op: di 14 dec 2010, 04:44

ma 18 apr 2011, 08:41

mooie fotoos
Gebruikersavatar
baphomet
Administrator
Administrator
Berichten: 23142
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:08

vr 06 mei 2011, 05:16

Ik heb reactie van Frits Bom trouwens maar die heeft het druk momenteel... te druk om op de materie in te gaan nu...
1119 AD
Gebruikersavatar
blackbox
Administrator
Administrator
Berichten: 6252
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:09

za 07 mei 2011, 21:22

Thx Combi voor de reminder van dit rooie draadje...:P

Dit is idd de plek om eens wat verder tegaan in de Hunebed materie....


Afbeelding
illuminati of my own reality
Gebruikersavatar
dead end
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 95
Lid geworden op: ma 01 nov 2010, 09:53

zo 08 mei 2011, 18:31

hoofdstuk 9 van Frits boekje.


Afbeelding
Gebruikersavatar
dead end
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 95
Lid geworden op: ma 01 nov 2010, 09:53

zo 08 mei 2011, 18:35

Afbeelding
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15944
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

zo 08 mei 2011, 18:37

Afbeelding
Gebruikersavatar
dead end
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 95
Lid geworden op: ma 01 nov 2010, 09:53

zo 08 mei 2011, 18:40

Afbeelding
Gebruikersavatar
dead end
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 95
Lid geworden op: ma 01 nov 2010, 09:53

zo 08 mei 2011, 18:41

Afbeelding
Gebruikersavatar
dead end
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 95
Lid geworden op: ma 01 nov 2010, 09:53

zo 08 mei 2011, 18:44

Afbeelding
Plaats reactie

Terug naar “Geschiedenis”