Bicameralism mind - Julian Jaynes

Alles over beschaving tref je hier aan.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Dromen
Administrator
Administrator
Berichten: 5033
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 06:38

zo 08 jun 2014, 20:27

Hier maar even, voor de mensen die het na willen zoeken

Julian Jaynes:
http://en.wikipedia.org/wiki/Julian_Jaynes

Bicameralism :
http://en.wikipedia.org/wiki/Bicameralism_(psychology)

Afbeelding

Korte NLse samenvatting
Samenvatting

The origin of consciousness in the breakdown of the bicameral mind

[Read the translation]

Hoe keek een mens die vijfduizend jaar geleden leefde tegen zichzelf aan? Hoe maakte hij keuzes en hoe reflecteerde hij op zijn daden?

Julian Jaynes geeft een radicaal antwoord op deze vraag: tot enkele duizenden jaren geleden keken mensen helemaal niet tegen zichzelf aan. Ze hadden die vaardigheid niet: ze hadden geen introspectie en evenmin een concept van ‘zelf’ dat ze konden beschouwen en veranderen. Kortom, ze hadden geen subjectief bewustzijn. Hun mentale leven noemt Jaynes de bicameral mind. Dat wil zeggen, de 'tweekamerige' geest die verdeeld was in een godkant en een menskant. De menskant hoorde stemmen, en ervaarde die als afkomstig van de goden. Deze goden waren geen oordelende, ethische of onkenbare goden ‘in de hemel’, maar meer een soort persoonlijke probleemoplossers van elk mens. Ze gaven antwoord op de problemen waarop geen routinematig antwoord bestond.

Om misverstanden te voorkomen: De bicamerale mensen waren geen barbaren met knotsen die eenlettergrepige klanken uitstootten. Ook de niet-bewuste mensheid had een volwaardige taal. Maar taal is volgens Jaynes geen voldoende voorwaarde voor bewustzijn. Het gaat er juist om welke concepten een taal bevat. Bewustzijn in de zin van Jaynes is een gereedschapskist van conceptuele werktuigen die we niet ‘gratis bij de hardware hebben gekregen’. Het is een pakket ‘software’ dat stap voor stap is uitgevonden, net als echte werktuigen zoals het wiel. De belangrijkste overgangsperiode vond plaats tussen 1000 en 500 v. Chr., een tijdperk waaruit tekstuele bronnen beschikbaar zijn: de belangrijkste zijn de Ilias, de Odyssee en natuurlijk de Bijbel.

Bewustzijn volgens Jaynes

Het is belangrijk om eerst te definiëren wat Jaynes verstaat onder bewustzijn. Het is voor hem iets anders dan waarneming of sensatie en daarmee vallen veel alledaagse bijbetekenissen van het woord af. De 'bewuste ervaring' van een felle kleur rood of een hevige pijn bijvoorbeeld. Deze subjectieve ervaring, dat raadselachtige aspect van ons mentale leven, is niet wat Jaynes wil verklaren. Hoezeer hij ongetwijfeld ook geboeid is door de vraag 'waar de kleur rood is' als wij naar de ondergaande zon kijken - allemaal grijze cellen daarbinnen, nietwaar? - wat hij wil weten, is hoe het gekomen is dat we ons sinds kort deze vraag kunnen stellen! De vraag naar de ervaring van de ondergaande zon vooronderstelt een geavanceerde manier om naar onszelf te kijken, een geavanceerde theory of mind. Hoe is die tot stand gekomen?


Wat is bewustzijn dan wel in Jaynes' definitie? Als eerste aanzet: het is een proces, geen onmiddellijke sensatie. Het is een manier van denken die de mens in staat stelt om zelf afwegingen en beslissingen te maken. Stemmen van goden of andere boven hem gestelden heeft hij niet nodig. Hij heeft de vaardigheid om zichzelf als bewust wezen voor te stellen: als individu met herinneringen, een verleden, een toekomst, een (min of meer) vrije wil. Een bewust individu kan zichzelf 'van bovenaf' beschouwen en aansturen. Hij heeft als het ware gereedschappen om scenes uit zijn leven te isoleren en deze te projecteren op een denkbeeldig scherm. Om ze naar hartelust te editen, te knippen en plakken tot nieuwe scenario's.

Waar komt die vaardigheid vandaan? Jaynes:

Subjective conscious mind is an analog of what is called the real world. It is built up with a vocabulary or lexical field whose terms are all metaphors or analogs of behavior in the physical world.

Wat betekent metaphors or analogs of behavior in the real world? Het betekent dat de 'taal waarin we bewust nadenken' een uit beeldspraak opgebouwde taal is. Neem het begrip geheugen. We stellen ons dit ongeveer voor als een container waar dingen in kunnen, die vol kan raken, waar je soms tevergeefs in zit te tasten, enzovoort. Zo'n container bestaat niet echt, maar is een nuttig verzinsel om te praten over dit deel van ons psychologische leven.


Ons hele mentale vocabulaire is als je er bij nadenkt overdrachtelijk. Zelfs de manier waarop we ons tijd voorstellen is metaforisch: een ruimtelijke uitgestrektheid. We plaatsen gebeurtenissen op een tijdlijn, waar voor en achter analoog zijn aan aan voor en na in de tijd. Zo kan een coherent verhaal over je ‘zelf’ verteld worden, die prachtige constructie. Kom er maar eens op! Dit is wat mensen ooit hebben moeten uitvinden.

De bicameral mind van de Ilias

Hoe zag de wereld er uit voordat bewustzijn bestond? Jaynes beroept zich voor een belangrijk deel van zijn argumentatie op het Griekse heldendicht de Ilias (achtste eeuw v. Chr.). Dit boek is geschreven in een periode waarin de bicamerale mentaliteit al in verval aan het raken was, maar nog wel 'operationeel was'.

Het opmerkelijke van de helden van de Ilias is dat ze geen initiatief hebben en hun gedrag niet beredeneren. Alles wordt hen door de goden ingegeven. De god fluistert (of schreeuwt) de mens iets in en deze handelt hiernaar. De god beschikt en de mens heeft niet eens de mogelijkheid om te wikken.

The characters of the Iliad do not sit down and think out what to do. They have no conscious minds such as we say we have, and certainly no introspections. It is impossible for us with our subjectivity to appreciate what it was like. When Agamemnon, king of men, robs Achilles of his mistress, it is a god that grasps Achilles by his yellow hair and warns him not to strike Agamemnon (1:197ff.). It is a god who then rises out of the gray sea and consoles him in his tears of wrath on the beach by his black ships, […] a god who leads the armies into battle, who speaks to each soldier at the turning points, who debates and teaches Hector what he must do, […]

De voortdurende betrokkenheid van goden wordt door veel geschiedkundigen beschouwd als slechts een poëtisch middel van de schrijver(s) van de Ilias, een speelse manier om het gedrag van de personages te illustreren. Jaynes beweert echter dat de goden niet als een literaire gril moeten worden beschouwd. Het gebruik ervan weerspiegelt simpelweg het mentale leven van de mensen destijds.

Deze goden zijn zoals gezegd geen oordelende, ethische of onkenbare goden ‘in de hemel’, maar meer een soort persoonlijke probleemoplossers van elk mens. De mens hoort in problematische situaties van de god wat hij moet doen, volgens Jaynes op een vergelijkbare manier waarop schizofrenen soms stemmen horen vertellen wat ze moeten doen.

Dit is dus de bicameral mind of tweekamerige geest. Een geest die nog niet individu (ongedeeld) is, en geen bewuste beslissingen maakt. In zekere zin maakt deze mens helemaal geen beslissingen, hij handelt alleen op basis van wat zijn godkant hem inspreekt.

De oorsprong van de bicamerale geest

Jaynes speculeert over de oorsprong van de gespleten aard van de bicameral mind. Stel je een fase in de evolutie van de menselijke soort voor, zo vraagt hij ons, waarin er een primitieve taal was, maar waarin deze nog lang niet geavanceerd genoeg was voor bewustzijn. We stellen ons een kleine groep mensachtige jagers/verzamelaars voor. Taal was voor hen uiteraard een geweldig gereedschap voor het uitwisselen van informatie en het uitoefenen van gezag. In een vroege ontwikkelingsfase moet taal hoorbaar, extern geweest zijn. Pas toen ingewikkelde handelingen door mensen in afzondering gangbaar werden, kwam er een evolutionair voordeel van een soort van innerlijke spraak. Het is goed voorstelbaar dat de eerste pogingen tot innerlijke spraak de meest elementaire sociale handeling weerspiegelden: die van een gesproken opdracht van de ene persoon tot de andere.

Deze internalisatie van een communicatieve handeling – die per definitie altijd twee partijen vereist – is een mogelijke verklaring voor de oorsprong van de bicameral mind. De innerlijke stem spreekt, de mens gehoorzaamt. In een vroeg stadium waren deze stemmen misschien een soort echo's van een opdracht van een leider. In een meer gevorderd stadium kunnen de stemmen steeds intelligenter geworden zijn en werden ze wellicht toegeschreven aan een hoger wezen.

Deze mentale structuur zou de bindende kracht worden van de eerste beschavingen. De stem was de macht die voorafging aan belangrijke handelingen (bedenk dat er in deze fase nog geen geschreven wet bestond). Dit verklaart waarom koningen van vlees en bloed werden gelijkgesteld aan goden. Zij waren in een zeer reële zin goden. Namelijk in die zin dat ze, in laatste instantie, de stem waren die moest worden gehoorzaamd (Jaynes vertaalt het merkwaardige Oud-Egyptische woord ka, dat geleerden altijd hadden vertaald met ziel of kosmische dubbelganger, simpelweg met stem).

De ineenstorting van de bicamerale geest

De bicameral mind groeide dus organisch vanuit een bepaalde sociale structuur. En het mes snijdt aan twee kanten: de bicameral mind was voor zijn voortbestaan afhankelijk van zo’n structuur. Toen samenlevingen groter en complexer werden, werd ook de huishouding van de bicameral mind complexer. Er waren allerlei tussenpersonen/priesters, ‘tussengoden’ en afgodsbeelden nodig om de boel op orde te houden (afgodsbeelden hebben volgens Jaynes’ theorie de functie van het opwekken van de stem van de god).

Het is aannemelijk dat een samenleving die op een dergelijke ‘bureaucratisch’/bicamerale manier georganiseerd is, bij een bepaalde kritische massa kwetsbaar wordt, als een kaartenhuis dat te hoog wordt opgebouwd. Inderdaad zijn er voorbeelden in de geschiedenis van dynastieën die zonder aanwijsbare externe oorzaak in elkaar stortten. Om maar te zwijgen over het effect van een grote natuurramp op zo’n fragiel bouwwerk. Een andere inbreuk op het gezag van de bicameral mind was de uitvinding van het schrift. De eerste krabbels waren een eerste stap op weg naar een machtsovername. Niet langer zouden stemmen, maar in plaats daarvan de in steen of op papier vastgelegde wet het hoogste gezag krijgen.

De rigide bicameral mind is niet voldoende flexibel om ingewikkelde sociale dynamiek op te vangen. Wat ook de aanleiding is geweest (een grote natuurramp?), uit alle bronnen blijkt dat het in het tweede millennium voor Christus in het huidige Midden-Oosten een chaos was van volksverhuizing en oorlog. Uit diezelfde tijd komen de eerste bewijzen voor het afbrokkelen van de bicameral mind.

De afbeeldingen uit deze periode tonen iets dat nog nooit voorgekomen was: een koning die knielt voor een lege troon. De teksten uit die tijd spreken van goden die de mens verlaten hebben:



My god has forsaken me and disappeared,
My goddess has failed me and keeps at a distance,
The good angel who walked beside me has disappeared
(spijkerschrift uit de tijd van Koning Marduk van Babylon, rond 1230 v. Chr., p.225)

Een verzuchting die tegenwoordig ook nog herkenbaar is. Het verschil is echter dat het verlangen naar God bij de moderne mens een romantisch verlangen is, terwijl de mensen van drie millennia geleden zich verlaten voelden in de meest letterlijke, praktische zin van het woord.

Het ontstaan van bewustzijn

In horten en stoten, met tussenfases en terugvallen, kwam een nieuwe mentale organisatie tot stand. Een aantal ingrediënten van bewustzijn waren hierbij wezenlijk. Een daarvan is de verruimtelijking (spatialization) van concepten. Bepaalde concepten kunnen alleen maar bestaan als ze in een ruimtelijke metafoor zijn gegoten. ‘Tijd’ is het belangrijkste voorbeeld. Het briljante idee om tijd voor te stellen als iets ruimtelijks, bijvoorbeeld als een tijdlijn, opent een scala aan nieuwe mogelijkheden. Geschiedschrijving wordt mogelijk, zowel van een volk als van een individu: wij herschrijven dagelijks onze eigen autobiografie en dit is een wezenlijk aspect van bewustzijn. Het maakt een stabiel ‘zelf’ mogelijk.

Een ander wezenlijke voorwaarde voor bewustzijn is het inzicht dat menselijk handelen niet door een god, maar door de mens zelf wordt veroorzaakt. De oorzaak van handelen moest, met andere woorden, geïnternaliseerd worden. Enkele hoofdstukken van The Origin gaan over de complexe ontstaansgeschiedenis hiervan. Daarvan volgt hier een kort verslag.

Toen de bicameral mind in verval was geraakt, moest de mens voor het eerst zelf beslissingen gaan maken. De eerste pogingen op dit gebied vallen onder de noemer divination. Daartoe horen het bestuderen van omens, het kijken in de sterren, het gooien van stokjes of bonen (sortilege), het ‘lezen’ van ingewanden van dieren, enzovoort. Het zijn allemaal methoden waarbij de wil van de goden, die nog wel bestaan, maar niet meer gehoord worden, geprojecteerd werd in de buitenwereld. Besluitvorming was in deze fase dus nog een uitwendig proces. Jaynes:

What is important here is to understand provoked divination such as sortilege as involving the same kind of generative processes that develop consciousness, but in an exopsychic nonsubjective manner.

De Ilias en Odyssee als overgangsperiode

De volgende belangrijke stappen vonden plaats toen deze ‘exopsychische’ methodes geïnternaliseerd werden. De goden werden daardoor overbodig, althans als aanstichters van menselijk handelen. De mens leerde zichzelf te gaan beschouwen als oorzaak van zijn eigen daden - hij deed dingen uit eigen beweging. Wat was meer voor de hand liggend dan dat de waarnemingen van het eigen lichaam als oorzaak van deze 'beweging' werden aangemerkt? In de Ilias zijn dit de kradie, oftewel het hart, en de phrenes, de longen, en de thumos, zeg maar ‘adrenaline’ of staat van ‘vechten-of-vluchten’. Het is de thumos die kracht kan geven, de thumos tot wie een man kan spreken en die zelfs een man kan toespreken. Het zijn de phrenes die zich vullen met woede. Noos is waarneming, afgeleid van noein, zien. Deze objectieve betekenis krijgt in de Ilias voor het eerst, voorzichtig, de metaforische, subjectieve betekenis die zo belangrijk is voor bewustzijn (iets ‘zien’ voor je geestesoog). ‘Speak, conceal not in noos, so that we both may know’.

De volgende belangrijke stap is dat bovengenoemde begrippen een metaforische betekenis krijgen. De phrenes of longen kunnen zich niet alleen vullen met woede, er kan ook iets ‘ingestopt’ worden: een voorstelling bijvoorbeeld.

All these metaphors are extremely important. Saying that the internal sensations of large circulatory and muscular changes are a thing into which strength can be put is to generate an imagined ‘space’, here located always in the chest, which is the forerunner of the mind-space of contemporary consciousness. And to compare the function of that sensation to that of another person or even to the less-frequent gods is to begin those metaphor processes that will later become the analog ‘I’.

In de Odyssee krijgen bovengenoemde woorden nog rijkere en meer bewustzijn-achtige betekenissen. De thumos kan een commando geven, de phrenes kunnen zelfs de beschrijving van een toekomstige gebeurtenis bevatten of een geheim. Het kradie (hart) geeft Odysseus een waarschuwing voor naderend gevaar. Dit zijn allemaal functies die voorheen door de goden werden bekleed en nadien door een ‘ik’, dat al deze functies in zich verenigt.

De voltooiing van de ontwikkeling van deze mindspace leidt tot een explosie van oud-Griekse wijsbegeerte en filosofie. Een hele groep kennisdomeinen ontstaat en kan verkend worden. Waarvan is deze pas ontdekte geest gemaakt? Is hij onsterfelijk? De eerste grote figuur van deze nieuwe orde is Solon van Athene, met zijn revolutionaire adagium ‘Ken uzelf’ - een aansporing die in vroegere tijden betekenisloos was.

De Bijbel

Jaynes gebruikt als bron ook het Oude Testament, dat gelezen kan worden als een mentaliteitsgeschiedenis. Hij nodigt ons uit om de boeken Amos en Prediker eens naast elkaar te leggen. Amos is een voorbeeld van de bicameral mind in actie (‘Zo spreekt Jahweh’). Prediker, dat dateert van zes eeuwen later, is een voorbeeld van subjectief bewustzijn (‘Ik zei bij mijzelf: …’). In de zes tussenliggende eeuwen is het tijdperk van de profeten een overgangsperiode. De visioenen of auditieve hallucinaties van de goden worden dan alleen door bepaalde individuen gehoord: de profeten. Ook dit gebruik verliest steeds meer aan gezag. Rond 400 voor Christus zijn de profeten van het toneel verdwenen.

Door de overgang naar de nieuwe mentaliteit, is de tijd rijp voor een religieuze reformatie. De leer van het Nieuwe Testament kan gezien worden als een religie voor ‘mensen met bewustzijn’. Schuld, boete en vergeving zijn nu geïnternaliseerd.

Restanten van de bicameral mind

Een heel boekdeel wordt gewijd aan de overblijfselen in onze geest van de oude bicameral mind. Dit interessante deel, dat ik hier niet uitgebreid ga samenvatten, bevat allerlei indirect bewijs voor de ontstaansgeschiedenis van onze huidige mentaliteit. Schizofrenie is al genoemd, maar ook historische fenomenen als orakels en profetie worden behandeld. En tot in de huidige tijd bestaan de fenomenen mediums, astrologie, bezetenheid door demonen, hypnose.. het zijn allemaal geestestoestanden die een verwantschap hebben met de bicameral mind, in die zin dat ze een tijdelijk verminderd bewustzijn inhouden.

Lees ook de citaten en de recensie.

http://www.erikweijers.nl/pages/psychol ... atting.php
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, combi, wodan, BL@DE
Omhoog
Gebruikersavatar
baphomet
Administrator
Administrator
Berichten: 23226
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:08

zo 08 jun 2014, 20:59

#podcast33
Gebruikersavatar
Toxopeus
Administrator
Administrator
Berichten: 4230
Lid geworden op: ma 15 nov 2010, 19:53

zo 08 jun 2014, 21:43

Had dodeca het ook wel eens over.
In de erfenis der eeuwen ligt veel wijsheid opgetast. Ook hier geldt: dwaas is hij die zijn eigen geschiedenis versmaadt.
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15973
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

ma 09 jun 2014, 00:38

rp801 schreef:The Lucifer Solution (Part 2)

knip

Human beings were once enormously more intuitive than they are now. When humans had bicameral minds, they were dominated by the right-hemisphere – the hemisphere that specializes in intuition. Human beings were essentially attuned to non-local effects, and they were remote controlled by voices in their heads, which were interpreted as the voices of the gods. Indeed, that’s exactly what they were! Gods once directed humanity, as is depicted in Homer’s epics the Iliad and the Odyssey (as discussed by Julian Jaynes, the forgotten genius who first proposed the bicameral hypothesis, though he thought the voices were invented by the mind itself and had no external source).
The rise of left hemisphere consciousness and increasing sensory capability sabotaged our intuition. We became local, sensory, conscious beings rather than intuitive, bicameral beings attuned to non-local effects and in touch with the divine voices.

knip

viewtopic.php?f=144&t=57877&p=62873&#p62873
blackbox schreef:Aangezien het vandaag Hemelvaart is volgens bepaalde instanties, leek het mij gepast om hier wat verdere info te plaatsen.

knip

"Ik ben niet bekend met een specifieke theorie dat de mens in de oudheid meer DMT produceerde dan nu het geval is. Maar ben je op de hoogte van Jaynes idee van de 'bicameral-mind'
dat mensen regelmatig hallucineren totdat de verbindingen tussen onze hemisferen om wat voor reden dan ook evolueren? Ik denk niet dat het idee van hemisferische verbindingen je theorie net zo goed zou ondersteunen als de aanname van hogere levels lichaamseigen DMT. Als we daadwerkelijk in het verleden meer DMT aanmaakten dan is dat in de afgelopen 1.000 jaar waarschijnlijk verminderd door de toename van kunstmatig licht".

knip

viewtopic.php?f=148&t=211&p=33442#p33442
combi schreef:Bonds of The Past - A Movie by Henry Zemel - Documentary CBC

Immanuel Velikovsky "Collective Amnesia"

knip

Julian Jaynes in his book, "The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind," Houghton Mifflin, Boston 1976, speaks about the mentality of these ancient people. Their idols of their gods which they worshiped spoke to them and they heard "voices" in their head, presumably in their left hemisphere. These voices told them what to do and society was well ordered and peaceful and they were absolved of all responsibility for their behavior. Since these idols were supposed to be representative of the Sacred Mountain it too must have spoken to them and it must have made a buzzing noise which is known for stimulating voices in the head. From my experience in psychtherapy I know that early childhood traumatic events can be relived in full recall and experienced as voices in the head. Without the buzz noise the idols soon stopped doing that and they became confused and unhappy. They had to learn to be self-determined. This claims Jaynes was the origin of consciousness in man. He therefore reasoned that, before this, ancient man was unconscious.

If the Apocalyptic Faith wants us to return to this former state of bliss and sterility I say, why would anyone want to go back into a state of insanity. It is sheer madness!

knip

viewtopic.php?f=78&t=48922&p=76054&#p76054
combi schreef:Introduction :

The movie is part of my occasional series of 'cosmological conceits', set within Plasma Cosmology - an interpretation of the universe which substitutes electricity for gravity. This has provided an intriguing visual and metaphorical mine of source material.

A new vision of the Sun is described. That which was once so familiar and the source of all life, is now a strange and mysterious land inviting adventure. It is also a dangerous place, edgy and unpredictable. The torrent of light and energy we see comes from tornadoes of electrified plasma arcing onto its surface.

According to Michael Mozina on his website 'The Surface of the Sun' this would be a hard surface of dark calcium ferrite - perhaps a bit like iron ore in appearance. Millions of volts powered by billions of amps would be focussed down from the sky, resulting in extensive electrical discharge machining (EDM) of the surface - a common engineering technique - but on a vastly larger scale. I envisaged whole mountain ranges being ripped from the surface and accelerated into space.

But this world is seen through the perceptions of a mind returning to the bicameral (split-brain) state. This is the consequence of the genetic engineering of the crew with bovine DNA to 'harden' them for the journey. According to Julian Jaynes, the bicameral mind functions as a transference of metaphor from the right (mute) temporal lobe to the conciously aware left side with its linguistic ability. As the movie progresses the minds of the crew regress to a 'quasi-schizoid' state of binary hallucinogenic visions which come to determine their perceptions.

This transformation starts to affect the Sun (itself a form of conciousness) so that instabilities in the electrical weather mean the crew have to leave. Several comets are seen on the return to Earth, as electrical metaphors of this cognitive metamorphosis. The crew return to a simpler, pastoral state of bovine acceptance.

http://www.a2arts.co.uk/synapticsun/
Eight hundred years later, in 1492 BC, Venus again made an electric contact with Earth, causing a crushing repulsive blow in the Central Pacific. The Pacific islands were wiped clean of any trace of humans, except for the petroglyphs carved on every island thousands of years earlier. Coastal South America and Central America were inundated with water, leaving sea-water traces in lakes high up in the Andes, and possibly causing a sudden rise in the coastal range of the Andes by thousands of feet. The blow was followed by an electrical arc traveling through the Pacific, the Indian Ocean, and part of India -- following a path of increasingly higher latitude into the Mediterranean as the Earth's axis angled back toward the Sun. Moses made his escape from Egypt during the turmoil. The event is recalled in mythology as the attack of the monster Typhon who is struck down by Zeus. The major result of the contact was a 30 percent increase in the orbit of the Earth -- the year went from 273 days to 360 days. Venus probably came no closer than 10,000,000 miles in this instance.

Something else was initiated at this time. The movement of tribes away from devastated areas and failing climates into new regions happened after 1500 BC. Tribes of Central Asia entered India, Anatolia, and Greece. Tribes from Asia Minor settled in Italy (as well as at later dates also). People everywhere met strangers, and had to cope with new living conditions. This resulted in an expansion of our imagination as a way of coping with these changes -- the development of subjective consciousness. Before this time there was little need to deal with change. The people of Egypt and Mesopotamia (for whom we have records) had remained stagnant in the way of life of their forebears for thousands upon thousands of years. The development of subjective consciousness (as opposed to mere consciousness) was a cultural innovation and the major change which made us human. Subjective consciousness came to be taught to children by parents, exactly like language is taught. The teaching of subjective consciousness (like the teaching of language) can be readily observed today.

knip

The concept of subjective consciousness was developed by Julian Jaynes in The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind (1976). Subjective consciousness involves the ability to recognize yourself as seen by others -- an "analog I" -- which is internalized and placed into the space of the imagination. This represented a new mental space based on a metaphorical displacement of the self, and had not been seen (or recorded) before about 1500 BC. The "space" suggested here is a concept predominantly defined in Indo-European languages. People in cultures based on other grammars have formed equivalent solutions.

You can look through the "eyes" of this "substitute I" or even observe yourself from afar in your mind. Biologically it involves the separation of volition and consciousness in the speech centers of the brain. "Memory" and "self-awareness" are not subjective consciousness, they are simply aspects of consciousness. All animals have memories, all animals are aware of themselves.

Some people never achieve subjective consciousness, yet they appear fully functional. Pre-subjectively-conscious people are almost completely indistinguishable from subjectively conscious people. Pre-subjectively-conscious people can learn anything, including mathematics, and certainly they can joke, have emotions, and carry on convoluted dialogues with others. However, they rely heavily on the learned admonitions of parents and authority figures ("oughts" and "shoulds") and have difficulty with novel situations. Pre-subjectively-conscious humans do not have the ability to imagine the reflective thinking of others, that is, how others might imagine them as thinking.

http://saturniancosmology.org/syn.php
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: blackbox, wodan
Omhoog
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15973
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

ma 09 jun 2014, 01:30

Jan Sleutels - Greek Zombies (Part 1 of 3)


Jan Sleutels - Greek Zombies (Part 2 of 3)


Jan Sleutels - Greek Zombies (Part 3 of 3)


Geüpload op 25 jul. 2007

"Greek Zombies" a lecture given by Professor of Philosophy Jan Sleutels (Leiden University) at the 2006 Julian Jaynes Conference on Consciousness at the University of Prince Edward Island. For more see Prof. Sleutels' chapter in the book "Reflections on the Dawn of Consciousness: Julian Jaynes's Bicameral Mind Theory Revisited." For more information on Julian Jaynes's theory visit http://www.julianjaynes.org
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: wodan, BL@DE
Omhoog
Gebruikersavatar
blackbox
Administrator
Administrator
Berichten: 6276
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:09

vr 27 okt 2017, 12:11

bump!
Plaats reactie

Terug naar “Beschaving”