Leven met een doel?

Alles over (levens)filosofie en aanverwanten
Gebruikersavatar
Think-in-out
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 84
Lid geworden op: vr 04 feb 2011, 22:24

di 14 aug 2012, 08:59

Leven met een doel?

We leven niet, we overleven.

Genieten van het leven? Dat moet je iemand vragen uit de tijd dat we nog geen landbouw hadden. “Genieten? Ja, op z’n tijd, maar ik moet nu eerst een rund omleggen anders is m’n gezin morgen weer in honger.” Óver-leven is waar we continu mee bezig zijn. Maar we mogen van geluk spreken, overleven is voor ons wel erg makkelijk geworden. We doen 40 uur per week werk dat bij ons past, wat we leuk vinden, we kopen ons eten, huren of kopen een huis en we zijn voorzien in ons levensonderhoud. Een gemak waar een boel mensen jaloers op zijn. Nu zitten er wel een boel haken en ogen aan…

Niet iedereen is zeker van een baan. Niet iedereen heeft werk waar ie gelukkig van wordt. Niet iedereen komt zorgeloos rond. Al het geld wat we verdienen via onze baan wordt op alle mogelijke manieren van ons ontnomen via verleidingen thuis, buiten, op het werk… De mens leeft veel op impulsen, werkt vanuit het onbewuste, dingen die de marketeers maar al te goed kennen.
Maar als je gewoon een baan hebt en op een zomeravondje bij een knapperend vuurtje kan zitten, een stukje vlees roosteren, een muziekje opzetten, van onze partner, kinderen of vrienden genieten. Wie doet ons dan nog wat?

Mag je dat laatste zomaar doelloos noemen? Volgens mij zijn die kleine, leuke, gezellige dingetjes dingen die de mens gelukkig maakt. Even de zorgen vergeten en genieten. Want de zorgen, het overleven, houdt ons al genoeg bezig dat we die moment van niets doen heerlijk vinden. Zit er buiten eten, genieten en wellicht kinderen voortbrengen nog een doel aan het leven? Als dat zo is, dan is het leven niet ‘geïnitieerd’ door toeval. Waar komt die drijfveer vandaan, die zegt dat we moeten overleven? Waarom is ooit, bij een eencellig diertje, de ‘drang’ ontstaan om te gaan delen? Sinds er voortplanting bestaat, is overleven een doel geworden. Sinds overleven makkelijker is geworden, is voor de westerling ‘live your life to the limit’, ofwel genieten, een doel geworden. Sinds we uren met ons bewustzijn naar een beeldscherm kunnen staren en lezen of met andere mensen in discussie kunnen, werd ineens steeds vaker de vraag gesteld waarom we eigenlijk leven. Ok, ook duizenden jaren geleden werd die vraag gesteld. Wat dacht men toen? Waar religies de kop opstaken, kreeg het leven algauw een ‘doel’. Waar vervolgens filosofen hun kop opstaken, ging hij er algauw af…

Stelling: We willen het leven begrijpen, omdat we ons er bewust van zijn dat we leven. We kunnen het leven niet zomaar begrijpen, omdat we simpelweg de informatie niet hebben en deze niet zomaar kunnen achterhalen. We hebben als doel om te overleven, iedereen kiest uiteindelijk voor het in leven blijven als het erop aankomt. Eerst moest er leven ontstaan, maar tegelijkertijd moest er OVERleven ontstaan want zonder overleven geen leven. Wat of wie initieert zoiets is de vraag. Het lot, het toeval, en de rest ging vanzelf?

“The positive drive, keeps us alive..”


Ik weet dat er al een topic over is, maar wil toch opnieuw de discussie aanwakkeren: Kunnen we aan het leven zomaar een ‘hoger doel’ aanmeten, of is het ‘slechts’ overleven?
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Nexion, combi, Het Dolle Eland, FreeElectron, Vortex
Omhoog
Medemens
QFF Gold Member
QFF Gold Member
Berichten: 200
Lid geworden op: di 16 apr 2013, 22:17

di 14 aug 2012, 10:19

Geloof niks van wat ik zeg, onderzoek alles lekker zelf!
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Nexion
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 3016
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:10

di 14 aug 2012, 11:26

We leven niet, we overleven.


En daar mee is alles ook wel gezegd, inderdaad. :)

Bedankt TIO!!! Heel fijn stuk dit.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Medemens
QFF Gold Member
QFF Gold Member
Berichten: 200
Lid geworden op: di 16 apr 2013, 22:17

di 14 aug 2012, 11:50

We leven niet, we overleven...

dus overleven is geen leven...


Let's make a lot of little slaves, so the can experience having no life, just like us and to top it off, let's call it love.
Geloof niks van wat ik zeg, onderzoek alles lekker zelf!
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Think-in-out
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 84
Lid geworden op: vr 04 feb 2011, 22:24

di 14 aug 2012, 12:02

We maken onderdeel uit van wat wij leven noemen, wat we doen, is overleven.

Zeker dat overleven wel leven is ;-) Leven als zelfstandig naamwoord.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Nexion, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Nexion
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 3016
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:10

di 14 aug 2012, 12:21

Overleven is zeker leven. :)

Het gaat nog verder, iedere negatieve ervaring of alles wat we niet leuk vinden IS leven.

ALL we experience is life.
Let's make a lot of little slaves, so the can experience having no life, just like us and to top it off, let's call it love.
Where does this make sense? care to expound on that?
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Dromen
Administrator
Administrator
Berichten: 5033
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 06:38

di 14 aug 2012, 12:26

Mooi schrijfsel weer TiO!!

Zie ook hier, voor vele reacties hierover: Het Doel des Levens. Maar die had je al gezien denk ik.



In het eerste gedeelte krijg ik de indruk dat jij 'genieten' vooral als 'doel' ziet. Daar is niks mis mee toch, als jij dat vind?!

De hele discussie rondom 'overleven' heeft een drijfveer: Angst. Laat dat los en je zult zien dat het geen 'overleven' maar is. Een mooi voorbeeld: een hond kan ontzettend genieten van een bepaalde situatie en kon dol enthousiast zijn. Omdat een hond leeft in het 'nu'. Mensen leven niet in het 'nu', maar in de toekomst (volgende maand salaris, morgen afspraak, straks eten). En de grootste 'grap' is dat de mens daardoor nooit zal 'leven' omdat de mens niet in het 'nu' leeft maar in de toekomst; de toekomst zal nooit 'nu' worden (snap je het nog?! :P ).

Het gevolg van 'leven' is dat er dood is. Start; einde. Ik zat gister even in de Kybalion te lezen en daarin stond ook zo mooi dat; Juist wanneer iets of iemand op zijn hoogtepunt is begint het verval. That's so true!

Wanneer je in het verval zit (om het zo maar eens te zeggen), kun je 2 dingen doen:
- Weer toewerken naar de top, die er nooit zal (weer) zal komen, en áls je de top weer behaald dan zet vervolgens weer het verval in. Oftewel: je komt niks vooruit op lange termijn. Maar bovenal zie je vaak dat mensen in deze situatie, als ze in verval zitten, dat ze alleen maar bezig zijn met het verleden.
- Accepteren.

Op een of andere manier kiezen mensen in bijna alle gevallen voor de eerste optie. Sommige mensen stribbelen jarenlang tegen om uiteindelijk maar te 'accepteren' en dan volgt een enorme ontlading.
Mensen die ziek zijn, of ziek zijn geweest en / of beperkingen hebben, zullen dit erg herkennen (en dan bedoel ik dat in deze situatie het accepteren het makkelijkst is), dat je iets (bepaalde handeling bijv.) niet meer kunt doen. Ik weet dit helaas ook uit eigen ervaring vandaar dit voorbeeld. Vaak zie je wel dat hierbij het 'moeten' accepteren, en daardoor veel sneller 'vooruitgang' boekt (zowel fysiek als mentaal).


Het zogenaamde 'leven' heeft denk ik ook te maken met een bepaalde 'levensvonk', kracht, of hoe je het wilt noemen. Sommige mensen kiezen er voortijdig voor om (eerder) 'uit het leven te stappen'. Echter wordt ook in onze maatschappij deze 'kracht' weer 'misbruikt' door angst.


Ik had een tijd geleden een diepgaand gesprek met een goede vriend van me, en hierin hadden we ook even over het 'doel van het leven'. Ik vind ook dat binnen onze maatschappij (om het zo maar eens te zeggen) ons leven sterk word 'overgewardeerd'. We houden ons krampachtig vast dat we 'alles eruit moeten halen voordat het te laat is'. Guess what?! Het leven 'hier' (Aardse Leven) is juist zo verschrikkelijk kortzichtig doordat het 'eindigend' is. Onze Geest sterft nóóit. Wij 'zijn' altijd. De 'dood' is juist het 'eeuwige leven'. Zoals Baphomet heel vaak zegt / zei, en dat blijkt maar weer; We leven in een omgekeerde wereld.

Laten we eerlijk zijn, we (even Maatschappelijk bekeken) vinden het vanzelfsprekend dat we:
- Een (goede) baan hebben
- Een (vrijstaand) (koop)huis hebben
- Een (knappe) vriendin/vrouw hebben
- Een (of meer) kind(eren) hebben

Maar bovenal is het heel vreemd wanneer we:
- Op jonge leeftijd overlijden
- Ziek worden
- Ernstig ziek worden
- Ongeluk krijgen

Maar wij mensen maken hét nog gekker. Want, voldoe je aan een van deze laatstgenoemde, dan ben je bovenal 'zielig' of 'tref je het niet'!


Eigenlijk is het allemaal gebaseerd op Angst. Angst voor het onbekende, angst voor de dood. Wel, guess what, het is een omgekeerde wereld, ik denk dat we de dood zouden moeten omhelsen bij het aanzien van de staat van de mensheid op dit moment.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Nexion
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 3016
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:10

di 14 aug 2012, 12:59

Persoonlijk vind ik het een beetje (te) kort door de bocht om te stellen dat we ons leven leven op basis van ANGST. Tuurlijk, tot op zeker nivo is dat wel zo maar ik denk niet dat het door te trekken is tot alle facetten van het leven...

Iemand die het zeer naar zijn/haar zin heeft in het persoonlijke leven en krijgt te horen dat ie niet lang meer heeft zal denk ik meer 'last' hebben een 'jammer' gevoel dan een angst gevoel....

"Life is like a party and no one likes to leave a good party".

We leven in een omgekeerde wereld...............nah, we kunnen ze ervaren als zodanig.

Als de wereld ook maar 'iets' is dan is onze wereld (en de uitleg van het bestaan er van) een aanname.

Or is it?
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, FreeElectron, Vortex
Omhoog
Medemens
QFF Gold Member
QFF Gold Member
Berichten: 200
Lid geworden op: di 16 apr 2013, 22:17

di 14 aug 2012, 13:12

We leven niet, we overleven (en overleven = leven) :S

Dus: we leven niet, we leven. :dry:

kan er geen touw meer aan vast knopen :silly:
Geloof niks van wat ik zeg, onderzoek alles lekker zelf!
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Dromen
Administrator
Administrator
Berichten: 5033
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 06:38

di 14 aug 2012, 13:50

[quote=""Nexion" post=59750"]Persoonlijk vind ik het een beetje (te) kort door de bocht om te stellen dat we ons leven leven op basis van ANGST. Tuurlijk, tot op zeker nivo is dat wel zo maar ik denk niet dat het door te trekken is tot alle facetten van het leven...

Iemand die het zeer naar zijn/haar zin heeft in het persoonlijke leven en krijgt te horen dat ie niet lang meer heeft zal denk ik meer 'last' hebben een 'jammer' gevoel dan een angst gevoel....
[/quote]

Hier ben ik het niet mee eens. Dit geldt wellicht niet voor vele QFF'ers, maar de meesten die horen dat het leven (zeer spoedig) tot een einde komt zijn behoorlijk angstig. Ik denk vrijwel iedereen. Including myself.

En angst is helaas het Grote wat hen hele leven (onbewust) beheerst. Onze hele maatschappij wordt mede gedreven door angst.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, Het Dolle Eland, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Het Dolle Eland
Administrator
Administrator
Berichten: 2522
Lid geworden op: zo 24 okt 2010, 17:26

di 14 aug 2012, 13:58

Het verbaasd mij eigenlijk hoe weinig kennis er is onder de mensch...

Bijzonder dat de mensch nog übehaubt "leeft" / "geleeft wordt" / "overleeft"...

Hoevelen onder ons in de samenleving begrijpen het fenomeen "over het leven"...

De meesten "leven" het leven maar raak en voor ze het doorhebben is het "over" dit leven.
B)
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Nexion
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 3016
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 16:10

di 14 aug 2012, 14:12

Afbeelding

:)
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, FreeElectron
Omhoog
FreeElectron
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 4292
Lid geworden op: vr 12 nov 2010, 22:26

di 14 aug 2012, 15:40

[quote=""Dromen" post=59758"][quote=""Nexion" post=59750"]Persoonlijk vind ik het een beetje (te) kort door de bocht om te stellen dat we ons leven leven op basis van ANGST. Tuurlijk, tot op zeker nivo is dat wel zo maar ik denk niet dat het door te trekken is tot alle facetten van het leven...

Iemand die het zeer naar zijn/haar zin heeft in het persoonlijke leven en krijgt te horen dat ie niet lang meer heeft zal denk ik meer 'last' hebben een 'jammer' gevoel dan een angst gevoel....
[/quote]

Hier ben ik het niet mee eens. Dit geldt wellicht niet voor vele QFF'ers, maar de meesten die horen dat het leven (zeer spoedig) tot een einde komt zijn behoorlijk angstig. Ik denk vrijwel iedereen. Including myself.

En angst is helaas het Grote wat hen hele leven (onbewust) beheerst. Onze hele maatschappij wordt mede gedreven door angst.[/quote]

Voor mijzelf sprekend is het eigenlijk geen van beide, of allebei tegelijk.

Ik ben niet bang door de dood omdat ik weet dat ik eeuwig voort zal leven op wat voor manier dan ook.
Ik leg slechts het stoffelijk jasje af.

Ik ben wél bang voor degene(n) die ik achterlaat: er is nu eenmaal iemand die me nodig heeft, hoe zal zij zich redden als ik er niet meer zou zijn?

vorig jaar heb ik een BDE gehad en heb ik daarna nog 2 keer de keuze mogen/moeten maken.
Telkens was het de gedachte aan mijn meiske die me hier hield.

En dat geldt net zo hard voor haar natuurlijk.
Maar angst om mijzelf? Nee. Gevoel van "jammer"? Ook niet.
Ik ben gewoon nog niet klaar hier.

En verder kan ik me hier heel goed in vinden:

Afbeelding
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, abrakadaver, Het Dolle Eland, Vortex, ninti, Medemens
Omhoog
Gebruikersavatar
Think-in-out
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 84
Lid geworden op: vr 04 feb 2011, 22:24

di 14 aug 2012, 19:58

[quote=""Dromen" post=59749"]In het eerste gedeelte krijg ik de indruk dat jij 'genieten' vooral als 'doel' ziet. Daar is niks mis mee toch, als jij dat vind?! [/quote]

Achja, ik geniet, want er is gelukkig niemand die het mij verbiedt ;-)
Volgens mij is het zonde als je niet geniet van het leven als de mogelijkheid er is, en die is er vaak... De enige zekerheid die ik voor mezelf heb is dat dit leven eens om is, voor mij, maar dat het leven wel doorgaat voor anderen. Dus ik geniet en wil daarbij het genieten, het (over)leven, van andere niet bewust schaden.


[quote=""Dromen" post=59749"]De hele discussie rondom 'overleven' heeft een drijfveer: Angst. Laat dat los en je zult zien dat het geen 'overleven' maar is. Een mooi voorbeeld: een hond kan ontzettend genieten van een bepaalde situatie en kon dol enthousiast zijn. Omdat een hond leeft in het 'nu'. Mensen leven niet in het 'nu', maar in de toekomst (volgende maand salaris, morgen afspraak, straks eten). En de grootste 'grap' is dat de mens daardoor nooit zal 'leven' omdat de mens niet in het 'nu' leeft maar in de toekomst; de toekomst zal nooit 'nu' worden (snap je het nog?! :P ). [/quote]

Je kunt het angst noemen, je kunt het ook wil of drang noemen. Het leven wil leven, overleven. We zijn ons ervan we bewust dat we in een lichaam zitten dat geheel gefocust is op overleving. Daarom zijn we hoe we zijn, doen we hoe we doen, eten we wat we eten, zijn we bang voor alles wat dat leven in gevaar brengt. Een hond rent hard weg als jij hem bedreigt, of hij valt aan als hij denkt dat ie je aan kan.
Ik begrijp je stukje, maar je vergeet iets heel belangrijks. Die hond is enkel maar blij omdat ie geen zorgen heeft. Een hond die hongerig is(lees: zorgen heeft), wil maar 1 ding: eten. Daar komt vervolgens weinig blijdschap en acceptatie bij kijken.
Wij mensen kunnen tegenwoordig blij, gelukkig en zorgeloos door het leven gaan omdat wij die mógelijkheid hebben! Wij mensen hebben namelijk iets uitgevonden: landbouw en veeteelt. Daarom hebben we eten in overvloed. Hadden we dit niet, dan was er nog altijd maar weinig empathie, was onze samenleving niet multicultureel en was angst een nog grotere drijfveer dan nu. Angst is namelijk nuttig: het zorgt dat je wegrent bij gevaar en daardoor blijft leven. Angst is niet verkeerd, een diersoort die denkt zonder angst door het leven te kunnen wordt vanzelf opgegeten door een ander.


Over je stukje betreft acceptatie: 100% mee eens. In tijden van tegenspoed zijn er 3 opties:
1. Zeiken/klagen. Dit is de allermakkelijkste, passieve optie en(daarom) de meest gebruikte door mensen. Helaas, want het verandert helemaal niets.
2. Veranderen: Een moeilijke, maar wel 1 die zoden aan de dijk zet. Maar niet altijd mogelijk, kies dan altijd voor 3 en niet voor 1:
3. Accepteren. Een hele moeilijke, vooral als 2 niet lukt. Dat ben je gauw geneigd tot klagen en de schuld van je af te praten.
De gene die zijn lot kan accepteren, zal zich gelukkig voelen en langer leven.

[quote=""Dromen" post=59749"]Ik had een tijd geleden een diepgaand gesprek met een goede vriend van me, en hierin hadden we ook even over het 'doel van het leven'. Ik vind ook dat binnen onze maatschappij (om het zo maar eens te zeggen) ons leven sterk word 'overgewardeerd'. We houden ons krampachtig vast dat we 'alles eruit moeten halen voordat het te laat is'. Guess what?! Het leven 'hier' (Aardse Leven) is juist zo verschrikkelijk kortzichtig doordat het 'eindigend' is. Onze Geest sterft nóóit. Wij 'zijn' altijd. De 'dood' is juist het 'eeuwige leven'. Zoals Baphomet heel vaak zegt / zei, en dat blijkt maar weer; We leven in een omgekeerde wereld. [/quote]

Ik kan helaas niet beamen dat wij een onsterfelijke ziel/geest hebben. Als ik dat zou kunnen, zou ik zeker de dood niet met angst tegemoet zien. Nu blijf ik toch het liefst in leven... Ik heb nog fatsoenlijk tegenargument gehoord op de stelling dat ons bewustzijn mogelijk wordt gemaakt door onze tal van hersencellen en dat de geest een bedenksel is van diezelfde hersenen. We worden opgebouwd uit de aardse stoffen(of ze nu echt stoffelijk of energie zijn), zijn ons bewust van ons leven en keren weder tot stof. Wellicht kom ik ooit tot een ander idee, maar ik niet beredeneren waarom het anders zou zijn.

[quote=""Dromen" post=59749"]Eigenlijk is het allemaal gebaseerd op Angst. Angst voor het onbekende, angst voor de dood. Wel, guess what, het is een omgekeerde wereld, ik denk dat we de dood zouden moeten omhelsen bij het aanzien van de staat van de mensheid op dit moment.[/quote]

Waarom zou ik niet meer in dit leven willen zijn, omdat er mensen zijn die over lijken gaan en de boel verkloten? (of: omdat de mensheid de boel verkloot, om mezelf niet uit te sluiten). Zekerheid op een leven na de dood kunnen de boekjes mij helaas niet geven, dus blijf ik maar overleven. En lekker filosoferen over ons ongelofelijk bijzondere bestaan. Het is bizar dat wij bestaan Dromen! Nog gekker dat we ons volledig bewust zijn van ons bestaan. VERWONDERT U.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: Dromen, baphomet, FreeElectron
Omhoog
Gebruikersavatar
Think-in-out
Senior QFF-er
Senior QFF-er
Berichten: 84
Lid geworden op: vr 04 feb 2011, 22:24

di 14 aug 2012, 20:03

[quote=""Het Dolle Eland" post=59759"]Het verbaasd mij eigenlijk hoe weinig kennis er is onder de mensch...

Bijzonder dat de mensch nog übehaubt "leeft" / "geleeft wordt" / "overleeft"...

Hoevelen onder ons in de samenleving begrijpen het fenomeen "over het leven"...

De meesten "leven" het leven maar raak en voor ze het doorhebben is het "over" dit leven.
B)
[/quote]

Ach Dolle, daar heb ik maar 1 verklaring voor:
Het in leven blijven stelt voor ons geen ruk meer voor, op dit moment althans.
We hebben een landbouw die een overvloed aan voedsel produceert. We zoeken een baantje die bij ons past en kunnen eten voor een habbekrats kopen. Dit resulteert direct in losbandigheid, losbolligheid: "Omdat het kan". Een veelgebruikte een veelomvattende leus. Want hij klopt. De mens doet het liefst alles met zo min mogelijk moeite, hebben we eten, dan doen we het liefst lekker niets.
Helaas is ons voedselsysteem niet duurzaam en moeten er stappen worden gezet, voordat het vechten wordt om de graankorrels... Maar dat is een ander verhaal.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: baphomet, FreeElectron
Omhoog
Plaats reactie

Terug naar “Filosofie”